رنگ های پرچم اتریش

پرچم اتریش از سه نوار افقی با رنگ‌های قرمز، سفید و قرمز تشکیل شده است؛ ترکیبی که در نگاه اول ساده به نظر می‌رسد؛ اما یکی از قدیمی‌ترین و ماندگارترین الگوهای رنگی در میان پرچم‌های جهان به شمار می‌آید. این سادگی باعث شده است پرچم اتریش بدون نیاز به عناصر پیچیده، هویتی قدرتمند و قابل تشخیص داشته باشد. برخلاف بسیاری از کشورها، دولت اتریش تفسیر رسمی برای معنای رنگ‌های پرچم ارائه نکرده است. این موضوع باعث شده است برداشت‌ها از معنا و مفهوم رنگ‌ها بیشتر ریشه در تاریخ، افسانه‌ها و تحلیل‌های فرهنگی داشته باشد تا متون قانونی.

در روایت‌های تاریخی، رنگ قرمز اغلب به شجاعت، فداکاری و خون ریخته‌شده در راه دفاع از سرزمین نسبت داده می‌شود. رنگ سفید نیز معمولاً نماد پاکی، صلح و صداقت دانسته می‌شود. هرچند این تفاسیر رسمی نیستند، اما در ذهن جمعی و روایت‌های عمومی جایگاه پررنگی دارند. یکی از دلایل ماندگاری این ترکیب رنگی، تداوم تاریخی آن است. استفاده مداوم از قرمز و سفید در نشان‌های دودمانی، پرچم‌های نظامی و نمادهای سرزمینی باعث شده است این رنگ‌ها به‌طور طبیعی و بدون نیاز به بازتعریف‌های مدرن، با مفهوم «اتریش» پیوند بخورند. از منظر طراحی، پرچم اتریش نمونه‌ای موفق از مینیمالیسم نمادین است؛ سه نوار ساده که بدون تغییر، قرن‌ها دوام آورده‌اند. همین ویژگی موجب شده است این پرچم هم در فضای رسمی دولتی، هم در مناسبت‌های مردمی به‌راحتی مورد استفاده قرار گیرد.

آشنایی با زبان آلمانی اتریشی

زبان رسمی اتریش، آلمانی اتریشی است که در مقایسه با آلمانی استاندارد که در آلمان صحبت می‌شود، تفاوت‌هایی در واژگان، تلفظ و حتی گرامر دارد. اتریش از نظر زبانی بسیار متنوع است و لهجه‌های مختلفی در نقاط مختلف آن وجود دارد. برای مثال، در وین از لهجه وینی (Wienerisch) استفاده می‌شود که ریتم خاصی دارد و در مناطق مرزی با بایرن، از لهجه‌ای نزدیک به بایرنی استفاده می‌شود. همچنین در مناطق غربی مانند تيرول (Tyrol)، گویش‌های خاصی با تأثیرات زبان سوئیسی دیده می‌شود.

موسیقی اتریشی، هم کلاسیک هم مدرن

اتریش یکی از بزرگترین مراکز موسیقی کلاسیک جهان است و خانه‌ی آهنگ‌سازانی همچون ولفگانگ آمادئوس موتسارت (Wolfgang Amadeus Mozart)، فرانتس شوبرت (Franz Schubert) و یوهان اشتراوس دوم (Johann Strauss II) است. موتسارت که بیش از ۶۰۰ اثر موسیقی از خود به جای گذاشته است، هنوز هم یکی از بزرگترین نابغه‌های موسیقی جهان محسوب می‌شود.

تعادل کار و زندگی در اتریش

اتریشی‌ها به تعادل بین کار و زندگی بسیار اهمیت می‌دهند. برخلاف برخی از کشورها که تمرکز بیشتری روی کار دارند، اتریشی‌ها به لذت‌بردن از زندگی، وقت‌گذرانی با خانواده و تفریحات بیرون از خانه ارزش زیادی می‌دهند. در این کشور، قوانین حمایتی برای مرخصی‌ها و زمان استراحت وجود دارد که به افراد کمک می‌کند تا از زندگی خود لذت ببرند. یکی از مفاهیم مهم در فرهنگ اتریشی، تلیشکایت (tlichkeit) است که به معنی احساس آرامش و راحتی است. این حس را می‌توان در کافه‌های قدیمی و دنج وین، هتل‌های کوهستانی یا جمع‌های خانوادگی تجربه کرد.

جاذبه های دیدنی

۱. کاخ هوفبورگ وین

کاخ باشکوه هوفبورگ (Hofburg) در وین، قرن‌ها مقر حکومت سلطنتی اتریش و خاندان پرقدرت هابسبورگ بود و امروزه یکی از مهم‌ترین و پربازدیدترین جاذبه‌ های گردشگری اتریش به شمار می‌آید. این مجموعه عظیم از سال ۱۲۷۵ تا امروز، همواره دستخوش تغییرات و گسترش‌هایی بوده است که تأثیرات معماری متنوعی همچون گوتیک، رنسانس، باروک، روکوکو و کلاسیک را در آن می‌توان مشاهده کرد. جالب است بدانید که رئیس‌جمهور فعلی اتریش، امور رسمی خود را در همان تالارهایی انجام می‌دهد که زمانی به امپراتور یوزف دوم تعلق داشتند.

مجموعه هوفبورگ با ۱۹ حیاط، ۲,۶۰۰ اتاق و مساحتی بالغ بر ۵۹ جریب (حدود ۲۴ هکتار) نه‌تنها از لحاظ معماری، بلکه از نظر تاریخی نیز بی‌نظیر است. در بازدید از این کاخ می‌توان گنجینه‌های ارزشمندی مانند مجموعه نقره سلطنتی را دید که جلوه‌ای از ضیافت‌های مجلل دربار را به نمایش می‌گذارند. از بخش‌های دیدنی دیگر می‌توان به موزه «سی‌سی» اشاره کرد؛ این موزه به زندگی ملکه الیزابت اتریش، مشهور به «سی‌سی» اختصاص دارد و در فضایی واقع شده که زمانی محل اقامت امپراتور فرانتس یوزف و همسرش ملکه سی‌سی بوده است.

۲. شهر قدیمی سالزبورگ

شهر سالزبورگ، زادگاه موسیقی‌دان بزرگ ولفگانگ آمادئوس موتسارت، قلب تپنده تاریخ مذهبی و هنری اتریش به ‌شمار می‌آید. منطقه آلتشتات یا شهر قدیم (Altstadt Salzburg) که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد، از همان آغازین روزهای مسیحیت در اروپا، مرکزی معنوی بوده است. کلیسای سنت پیتر که در سال ۶۹۰ میلادی توسط سنت روپرت تأسیس شد، یکی از قدیمی‌ترین صومعه‌های اروپاست و تا قرن دوازدهم محل اقامت اسقف‌های اعظم بود.

در این بخش تاریخی شهر، معماری قرون وسطایی در کنار سبک باروک جلوه‌ خاصی به فضا بخشیده‌ است. کلیسای سنت پیتر، گورستان معروف با دخمه‌های سنگی‌اش و همچنین کلیسای جامع سالزبورگ از برجسته‌ترین دیدنی‌های این منطقه هستند. خانه‌ محل تولد موتسارت نیز که اکنون به موزه‌ای فرهنگی تبدیل شده است، از دیگر جاذبه‌های محبوب گردشگران محسوب می‌شود.

۳. کاخ شون‌ برون وین

کاخ باشکوه شون‌‌برون (Schönbrunn Palace) که در حومه شهر وین واقع شده، یکی از مهم‌ترین نمونه‌های معماری باروک در اروپا و از میراث‌ جهانی یونسکو است. ساخت این کاخ در اوایل قرن هجدهم به پایان رسید و بعدها توسط ملکه ماریا ترزا به اقامتگاه تابستانی خاندان سلطنتی تبدیل شد. در بازدید از ۴۰ اتاق عمومی این کاخ، می‌توان از اتاق سلطنتی، گالری بزرگ با نقاشی‌های سقفی و سالن مخصوص ملکه ماریا ترزا با پنل‌های چوبی منبت‌کاری شده بازدید کرد. سالن آینه‌ها با قاب‌های طلایی سبک روکوکو نیز از دیگر بخش‌های تماشایی این مجموعه است.

در پشت این کاخ ۱۴۴۱ اتاقه، ۵۰۰ جریب باغ و فضای سبز به سبک باروک قرن هجدهم گسترده شده است. در این فضای پهناور، بازدیدکنندگان می‌توانند از باغ‌های منظم و رسمی، هزارتوی سبز، گلخانه گرمسیری پالم‌هاوس با مجموعه‌ای از گیاهان نادر و پروانه‌ها، باغ آلپی با کلبه روستایی، قدیمی‌ترین باغ ‌وحش اروپا و بنای کلاسیک «گلوریت» که بر بالای تپه‌ای مشرف به کاخ قرار دارد، بازدید کنند.

۴. مدرسه سوارکاری اسپانیایی وین

مدرسه سوارکاری اسپانیایی (Spanish Riding School) در وین، یکی از اصیل‌ترین مراکز حفظ هنر کلاسیک سوارکاری در جهان است که قدمت آن به دوران امپراتور ماکسیمیلیان دوم در قرن شانزدهم بازمی‌گردد. او بود که نژاد اسب‌های مشهور لیپیزان را از اسپانیا به اتریش آورد؛ اسب‌هایی نجیب، قدرتمند و زیبا که امروز نیز ستاره‌های نمایش‌های کلاسیک سوارکاری‌اند.

این مدرسه که از زمان امپراتور شارل ششم، اجراهای عمومی برگزار می‌کند، در سالن زمستانی باشکوهی قرار دارد که در سال ۱۷۳۵ ساخته شده است. سالن به‌ گونه‌ای طراحی شده بود که اشراف‌زادگان بتوانند مهارت‌های سوارکاری خود را به رخ بکشند. تماشای نمایش‌ اسب‌ها که به نوعی باله‌ سوارکاری محسوب می‌شود، یکی از محبوب‌ترین تجربه‌های فرهنگی در وین است.

۵. کاخ هافبورگ اینسبروک

شهر زیبای اینسبروک، در دل کوه‌های آلپ، در زمان امپراتور ماکسیمیلیان اول به مرکز حکومت خاندان هابسبورگ و یکی از نقاط کانونی اروپا بدل شد. کاخ سلطنتی هافبورگ اینسبروک (Hofburg Innsbruck)، در قرن هجدهم توسط ملکه ماریا ترزا بازسازی و با تزئینات باروک و روکوکو آراسته شد. بازدید از آپارتمان‌های سلطنتی، تالار مرمرین غول‌پیکر با سقف‌های نقاشی ‌شده، تجربه‌ای بی ‌نظیر از شکوه معماری سلطنتی اتریش را ارائه می‌دهد.

۶. صومعه ملک

صومعه ملک (Melk Abbey) یکی از مشهورترین مکان‌های مذهبی مسیحیان جهان است که با معماری باشکوه و موقعیت جغرافیایی خیره‌کننده‌اش بر فراز رود دانوب، چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند. این مجموعه عظیم ۳۲۵ متری حول هفت حیاط طراحی شده و برجسته‌ترین بخش آن، کلیسای دوقلو در انتهای غربی است که از روی یک تراس نیم‌دایره‌ای مشرف به شهر ملک قد علم کرده است. در این صومعه می‌توان از آرامگاه یکی از قدیسان و بقایای نخستین خاندان سلطنتی اتریش بازدید کرد.

در جریان بازدید از صومعه، اتاق‌های سلطنتی با آثار هنری، مجسمه‌ها و نقاشی‌هایی که تاریخچه غنی این مکان مقدس را به نمایش می‌گذارند، در انتظار شما هستند. صومعه ملک نه‌تنها یک مرکز مذهبی، بلکه گنجینه‌ای از هنر و تاریخ اروپای مرکزی به ‌شمار می‌رود.

۷. کلیسای هوف کرشه اینسبروک

کلیسای هوف کرشه یا کلیسای سلطنتی (Hofkirche)، آرامگاه باشکوه امپراتور ماکسیمیلیان اول را در خود جای داده است. این آرامگاه که از آن به‌عنوان شاهکار مجسمه ‌سازی دوره رنسانس آلمانی یاد می‌شود، شامل تابوتی عظیم از سنگ مرمر سیاه با مجسمه‌ای برنزی از امپراتور در بالا است. اطراف آن را ۲۴ نقش برجسته از صحنه‌های زندگی امپراتور و ۲۸ تندیس برنزی بزرگ‌تر از اندازه واقعی از نیاکان و معاصران وی احاطه کرده‌اند.

۸. هال‌ اشتات

هال ‌اشتات یا هالشتات (Hallstatt)، با خانه‌های چوبی زیبا و انعکاس آن‌ها در آب دریاچه، یکی از زیباترین شهرهای کوچک نه‌‌تنها در اتریش، بلکه در کل اروپاست. این شهر که قدمتی چند هزار ساله در استخراج نمک دارد، با معماری باروک دل‌فریب و پس‌زمینه‌ای از کوه‌های آلپ، تصویری از کارت‌پستال‌های زنده را به نمایش می‌گذارد. منطقه کوهستانی «داخشتاین سالزکامرگوت» که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد، از همین شهر قابل دسترسی است.

بازدیدکنندگان می‌توانند از دریاچه نمکی زیرزمینی در غار هورنرورک و مجموعه غارهای عظیم داخشتاین لذت ببرند. این مجموعه شامل غار یخی غول‌ پیکر با آبشارهای یخی در تابستان و غار ماموت با راهروهای شکل‌گرفته توسط رودخانه‌های زیرزمینی است. بر فراز زمین نیز سکوی پنج انگشت (Five Fingers) با چشم‌انداز خارق‌العاده‌اش از ارتفاع ۴۰۰ متری، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی از زیبایی طبیعت آلپ را رقم می‌زند.

۹. کیتزبوهل

کیتزبوهل (Kitzbühel)، یکی از محبوب‌ترین مقاصد زمستانی اتریش، با ۱۷۰ کیلومتر پیست اسکی متنوع، بهشتی برای علاقه‌مندان به ورزش‌های زمستانی است. در میان این مسیرها، کلبه‌های کوهستانی دنجی قرار دارند که با نوشیدنی‌های گرم و خوراکی‌های سنتی آلمانی از اسکی‌بازان پذیرایی می‌کنند. این شهر محل برگزاری مسابقه معروف «هاننکام» است که به‌عنوان دشوارترین مسابقه سراشیبی اسکی در جهان شناخته می‌شود.

علاوه بر اسکی، کیتزبوهل با مناظر طبیعی بی‌نظیر و معماری تاریخی‌اش، گردشگران را در تمام فصول سال جذب می‌کند. بازارهای محلی، رستوران‌های سنتی و جشنواره‌های فرهنگی، تجربه‌ای کامل و فراموش‌نشدنی از زندگی در دل آلپ‌های اتریش را فراهم می‌آورند.

۱۰. قله کیتزبوهلر هورن

قله ۱۹۹۸ متری «کیتزبوهلر هورن» (Kitzbüheler Horn) نه‌تنها در زمستان مورد علاقه اسکی‌ بازان است، بلکه در تابستان نیز مقصدی محبوب برای کوهنوردان و طبیعت ‌دوستان به ‌شمار می‌رود. مسیر کابلی بازدیدکنندگان را تا قله می‌برد، جایی که چشم ‌اندازهایی بی‌نظیر از کوه‌ها در همه جهات دیده می‌شود.

در طول تابستان، مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری متعددی در اطراف قله کیتزبوهلر هورن وجود دارد که تجربه‌ای هیجان‌انگیز و آرامش‌بخش از طبیعت آلپ را برای بازدیدکنندگان رقم می‌زند. همچنین رستوران‌های کوهستانی در این منطقه امکان استراحت و لذت بردن از غذاهای محلی با منظره‌ای خیره‌کننده را فراهم می‌آورند.

۱۱. قصر بلودر وین

قصر بلودر (Belvedere Palace) یکی از باشکوه‌ترین مجموعه‌های تاریخی وین است که بازدید از آن برای هر مسافری به پایتخت اتریش واجب است. این مجموعه به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود؛ قصر بالایی (Oberes) و قصر پایینی (Unteres). اگر زمان محدودی دارید، بازدید از قصر بالایی را در اولویت بگذارید؛ جایی که نه‌تنها بخش عمده‌ای از گنجینه‌های هنری بلودر نگهداری می‌شود، بلکه نمونه‌ای چشمگیر از معماری باشکوه اتریش نیز پیش روی شما قرار می‌گیرد.

از تالار نیمه‌باز (Sala Terrena) با تندیس‌های سنگی و سقف گچبری ‌شده‌اش گرفته تا تالار کارلونه (Carlone Hall) با نقاشی‌های سقفی و تالار مرمرین دو طبقه با مجموعه‌ای از مجسمه‌ها و نقاشی‌های چشمگیر، قصر بلودر سرشار از زیبایی‌های هنری و تاریخی است. قصر پایینی نیز با سالن مرمر، تالار گوتسک و یک تالار مرمر دیگر با نقاشی‌های سقفی فوق‌العاده، ارزش بازدید فراوانی دارد.

۱۲. قلعه‌ هوخوسترویتس

بر فراز صخره‌ای ۱۶۰ متری، قلعه هوخوسترویتس (Burg Hochosterwitz) همچون نگینی از دوران قرون وسطا خودنمایی می‌کند. این قلعه که قدمتش به سال ۸۶۰ میلادی بازمی‌گردد، پس از دوران پرتنشی در قرن شانزدهم بازسازی و توسعه یافت و هرگز توسط دشمنی تسخیر نشد.

مسیر صعود به قلعه از راهی پرپیچ ‌و خم می‌گذرد که از میان ۱۴ دروازه‌ی دفاعی عبور می‌کند و به حیاط مرکزی با طاق‌های سنگی و کلیسای کوچک با نقاشی‌های دیواری مربوط به سال ۱۵۷۰ می‌رسد. در انتهای جنوب ‌غربی قلعه نیز کلیسایی با محراب بلند از سال ۱۷۲۹ قرار دارد که حس معنویت را با معماری تاریخی در هم می‌آمیزد.

۱۳. جاده آلپی گروس‌ گلوکنر

جاده‌ مرتفع گروس‌ گلوکنر (Grossglockner Hochalpenstrasse) که از بروک تا هایلیگنبلوت امتداد دارد، بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ ساخته شد و یکی از زیباترین مسیرهای کوهستانی اروپا به شمار می‌رود. این جاده با بیش از ۲۲ کیلومتر پیچ‌و‌خم در دل کوه‌های مرتفع «هوهه تاورن» (Hohe Tauern) یعنی بلندترین رشته‌کوه اتریش کشیده شده و نقطه اوج آن، تونل هوختور (Hochtor) در ارتفاع ۲,۵۰۶ متری است.

این مسیر به سکوی معروف «فرانز-یوزف-هوهه» می‌رسد که در ارتفاع ۲,۴۲۲ متری واقع شده است و منظره‌ای تماشایی از کوه‌های اطراف، به‌ویژه قله‌ باشکوه گروس‌گلوکنر (بلندترین قله اتریش با ارتفاع ۳,۷۹۸ متر) را ارائه می‌دهد. این نقطه که به افتخار دیدار امپراتور فرانز یوزف در سال ۱۸۵۶ نام‌گذاری شده، یکی از بهترین مکان‌ها برای تجربه‌ی آرامش و عظمت طبیعت آلپ است.

۱۴. کلیسای جامع استفان وین

کلیسای جامع استفان (Stephansdom) نماد گوتیک وین و یکی از مهم‌ترین بناهای مذهبی اتریش است که در مرکز تاریخی شهر قرار دارد. ساختمان اولیه آن در قرن دوازدهم ساخته شد؛ اما در قرون بعد با سبک‌های رومی و گوتیک توسعه یافت. برج جنوبی کلیسا با ارتفاع ۱۳۷ متر، شاخص‌ترین بخش این بناست که در قرن چهاردهم تکمیل شد.

برای عاشقان ارتفاع، صعود ۳۴۳ پله‌ای به اتاق نگهبانی برج جنوبی تجربه‌ای فراموش‌نشدنی خواهد بود. همچنین می‌توان با آسانسور به سکوی تماشای برج شمالی رفت؛ جایی که ناقوسی عظیم قرار دارد. در زیرزمین نیز سردابه‌های قرن چهاردهمی و خزانه‌ کلیسا با اشیای مذهبی تاریخی، گوشه‌ای دیگر از تاریخ غنی این مکان را به نمایش می‌گذارند.

۱۵. صومعه کلوسترنویبورگ

در دل صومعه زیبای کلوسترنویبورگ (Klosterneuburg Abbey)، پلکانی به پایین می‌رسد که به کلیسای سنت لئوپولد (St. Leopold’s Chapel) از قرن دوازدهم منتهی می‌شود؛ جایی که مقبره دوک لئوپولد سوم قرار دارد. اما شاید معروف‌ترین جاذبه این صومعه، محراب تاریخی وردن (Verdun Altar) باشد که شاهکاری بی‌نظیر از هنر میناکاری قرون وسطایی است.

این محراب که توسط نیکلاس وردن در حدود سال ۱۱۸۱ میلادی خلق شده است، شامل ۵۱ صفحه‌ی میناکاری‌ شده با مس طلایی می‌شود که صحنه‌هایی از کتاب مقدس را به‌ تصویر می‌کشند. این صفحات ابتدا بخشی از منبر کلیسای رومی پیشین بودند؛ اما پس از آتش‌سوزی سال ۱۳۲۹، به شکل محراب امروزی در آمدند. چهار تابلو که در سال ۱۳۳۱ به محراب اضافه شد و قدیمی‌ترین نقاشی‌های مذهبی اتریش به ‌شمار می‌روند، اکنون در موزه‌ صومعه نگهداری می‌شوند.

۱۶. کلیسای جامع ماریازال

کلیسای ماریازال (Maria Saal Dom) که اغلب آن را «کلیسای جامع ماریازال» می‌نامند، بر تپه‌ای در ایالت کارینتیا واقع شده و یکی از زیارتگاه‌های مهم جنوب اتریش است. گفته می‌شود در حدود سال ۷۵۰ میلادی، اسقف در همین مکان کلیسایی را تقدیس کرد که بعدها مرکز گسترش مسیحیت در منطقه شد.

ساختمان فعلی با دو برج بلند، در نیمه نخست قرن پانزدهم و به سبک گوتیک بر پایه‌های یک کلیسای رومی ساخته شد و بعدها در دوره‌های رنسانس و باروک بازسازی گردید. نمای غربی با برج‌های دو قلو، سنگ ‌قبرهای تاریخی، یادبود کوتشاخ از قرن شانزدهم با تصویری از حضرت مریم و حتی یک نقش ‌برجسته‌ رومی از حدود سال ۳۰۰ میلادی، از جمله دیدنی‌های جذاب این مکان مذهبی‌اند.

۱۷. آبشارهای کریمل

آبشارهای کریمل (Krimml Waterfalls) با ارتفاع ۳۸۰ متر در سه طبقه‌ بزرگ، بلندترین آبشارهای اتریش هستند و یکی از بهترین جاذبه‌های طبیعی کشور به‌ شمار می‌آیند. این آبشارها در نزدیکی روستای زیبای کریمل واقع شده‌اند که در ارتفاع ۱,۰۷۶ متری از سطح دریا، در دل دره‌ای جنگلی و مشرف به رودخانه قرار دارد.

گذشته از مسیرهای پیاده‌روی متعدد تا پای آبشار، می‌توان مسیر صعودی تا پل شت‌بروکه (Schettbrücke) و ادامه مسیر تا پناهگاه کوهستانی را تجربه کرد. کوهنوردان حرفه‌ای نیز می‌توانند از آنجا به سمت قله گلوکن‌کارکپف (Glockenkarkopf) با ارتفاع ۲,۹۱۱ متر در مرز ایتالیا صعود کنند.

۱۸. غار یخی آیس ریزن‌ ولت

در منتهی الیه غربی رشته‌کوه‌های تنن (Tennen)، یکی از شگفت‌انگیزترین پدیده‌های طبیعی اتریش یعنی دنیای غول‌های یخ‌زده یا آیس ریزن ‌ولت (Eisriesenwelt) قرار دارد.  این مجموعه، بزرگ‌ترین سامانه غار یخی جهان است که حدود ۳۰,۰۰۰ متر مربع وسعت دارد. غارها در دوران سوم زمین‌شناسی، توسط رودخانه‌ای زیرزمینی تراشیده شده‌اند.

کشف این غارها به سال ۱۸۷۹ بازمی‌گردد و از سال ۱۹۱۲ درهای آن به روی عموم باز شد. تا کنون حدود ۴۵ کیلومتر از مسیرهای داخلی آن کاوش شده‌اند. مسیر بازدید، با عبور از «دیوار بزرگ یخ» آغاز می‌شود و به تالار عظیم هیمیر (Hymir Hall) با قندیل‌های یخی شگفت‌انگیزش می‌رسد. پله‌های سنگی بازدیدکنندگان را به دروازه‌ی یخی (Eistor) با ارتفاع ۱,۷۷۵ متر و قصر یخی باشکوه هدایت می‌کند. تورهای بازدید حدود دو ساعت زمان می‌برد؛ اما با احتساب رفت‌و‌آمد تا ورودی غار، باید بخش عمده‌ای از روز را برای این ماجراجویی هیجان‌انگیز در نظر بگیرید.

۱۹. انبار اسلحه اشتایرمارک گراتس 

در مرکز شهر گراتس (Graz)، ساختمانی تاریخی به نام انبار تسلیحات اشتایری (Styrian Armoury یا Landeszeughaus) قرار دارد که گنجینه‌ای بی‌نظیر از سلاح‌ها و زره‌های کاملاً حفظ ‌شده‌ی قرن هفدهمی را در خود جای داده است. این مجموعه که در سال ۱۶۴۴ ساخته شد، شامل تجهیزات کامل برای تجهیز ۳۲٬۰۰۰ سرباز است؛ از کلاه‌خود و زره گرفته تا سلاح‌های سبک و سنگین.

در همان نزدیکی، بازدید از ساختمان «لاندهاوس» (Landhaus) نیز توصیه می‌شود. این بنای رنسانسی که بین سال‌های ۱۵۵۷ تا ۱۵۶۵ ساخته شد، با پنجره‌های گرد و ایوان‌های زیبا تزئین شده است. حیاط داخلی آن با طاق‌های سه ‌طبقه، آب‌نمای رنسانسی و سقف گچبری ‌شده‌ تالار شوالیه‌ها از سال ۱۷۴۶، جلوه‌ای دلنشین دارد.

۲۰. شهر قدیمی اینسبروک

شهر زیبا و کوهستانی اینسبروک (Innsbruck)، نه‌‌تنها به‌خاطر معماری اصیل و حفظ ‌شده‌اش شهرت دارد، بلکه برخی از منحصربه‌فردترین ساختمان‌های تاریخی اتریش را نیز در خود جای داده است. مشهورترین نماد این شهر «سقف طلایی» (Goldenes Dachl) است؛ یک بالکن با پنجره‌ شاه‌نشین و سقف طلاکاری ‌شده.

این شاهکار تاریخی در سال ۱۴۹۶ برای بزرگداشت ازدواج امپراتور ماکسیمیلیان یکم ساخته شد و شامل ۲,۶۵۷ کاشی از مس زراندود است. این مکان به‌‌عنوان بالکن سلطنتی ساخته شد تا امپراتور و همسرش بتوانند مراسم و جشن‌های عمومی میدان را تماشا کنند. درخشش این سقف در زیر نور خورشید منظره‌ای فراموش ‌نشدنی خلق می‌کند.

پس از تماشای این بنای بی‌نظیر، می‌توانید در خیابان تاریخی هرتزوگ-فریدریش (Herzog-Friedrich-Strasse)  قدم بزنید، عکس بگیرید و از موزه‌ سقف طلایی بازدید کنید که به زندگی و میراث ماکسیمیلیان یکم می‌پردازد. خیابان‌ها و کوچه‌های باریک اطراف پر از ساختمان‌های قدیمی و منظره‌هایی تماشایی از کوه‌های آلپ هستند.

۲۱. قصر آمبراس اینسبروک

بر فراز تپه‌ای سرسبز در حاشیه شهر اینسبروک، یکی از چشم‌نوازترین قصرهای اتریش قرار دارد؛ قصر آمبراس (Schloss Ambras). این مجموعه زیبا با باغ‌هایی دیدنی احاطه می‌شود و در سال ۱۵۶۴ توسط آرشیدوک فردیناند دوم، فرمانروای وقت تیرول، از یک دژ نظامی به کاخی باشکوه تبدیل شد. ستاره‌ بی‌رقیب این قصر، تالار اسپانیایی (Spanische Saal) است؛ یک تالار ضیافت به طول ۴۳ متر با سقفی چوبی و منبت‌کاری‌ شده که دیوارهای آن با پرتره‌ی اشراف‌زادگان تیرولی زینت یافته‌اند.

مجموعه شگفت ‌انگیز آمبراس شامل سه بخش دیدنی است؛ موزه زره‌ها با زره‌هایی خاص و منحصربه‌فرد از جمله زره عروسی فردیناند؛ اتاق عجایب با اشیای خارق‌العاده مانند کفش‌های عجیب و صندلی‌ای برای گرفتار کردن مهمانان مست و گالری پرتره‌ها با نقاشی‌های خاندان هابسبورگ از هنرمندانی چون تیسین و ولاسکز.

۲۲. اپرای دولتی وین

اپرای دولتی وین (Vienna State Opera) یکی از برجسته‌ترین سالن‌های اپرا و باله جهان است که به سبک نئو-رنسانس بین سال‌های ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۹ ساخته شده است. اگر فرصت دیدن اجرا را نداشتید، تورهای راهنمای ۴۰ دقیقه‌ای به زبان‌های انگلیسی و آلمانی شما را با معماری باشکوه و تاریخ موسیقی آن آشنا می‌کند. تورها بخش‌هایی چون تالار ورودی با سردیس‌های بتهوون، شوبرت و هایدن، پلکان اصلی با مجسمه‌های مرمرین و سالن‌های تزئین ‌شده با نقاشی‌ها و فرش‌های نفیس را شامل می‌شوند.

اپرای دولتی در ابتدا با استقبال سرد مردم و خانواده هابسبورگ مواجه شد و لقب «لاک‌پشت سنگی» گرفت؛ اما بعدها میزبان کارگردانان بزرگ موسیقی مانند گوستاو مالر و ریشارد اشتراوس شد. در این تور می‌توانید پشت صحنه را ببینید و با امکاناتی آشنا شوید که سالانه حدود ۳۰۰ اجرا در آن برگزار می‌شود. آثار موزه قدیمی اپرا هم اکنون در موزه تئاتر نزدیک هوفبورگ نگهداری می‌شود.

۲۳. قلعه هوهن‌ سالزبورگ

قلعه هوهن ‌سالزبورگ (Hohensalzburg Fortress)، نماد برجسته شهر سالزبورگ، قلعه‌ای ۹۰۰ ساله است که بر فراز صخره‌ای بلند قرار گرفته و از بزرگ‌ترین و بهترین قلعه‌های حفظ ‌شده اروپا به شمار می‌رود. بازدید از این قلعه نیم روزی طول می‌کشد و می‌توانید از دیوارهای قلعه چشم‌اندازهای گسترده‌ای به برج‌های شهر، رودخانه زالساخ و کوه‌ها داشته باشید. قلعه با یک پیاده‌روی ۱۵ دقیقه‌ای سر بالایی از مرکز شهر یا با استفاده از تله ‌کابین شیشه‌ای قابل دسترسی است.

هوهن‌ سالزبورگ ابتدا در سال ۱۰۷۷ به‌عنوان یک قلعه ساده ساخته شد؛ اما شکوه فعلی آن مرهون لئونارد فون کویچاخ (Leonhard von Keutschach)، شاهزاده-اسقف سالزبورگ و آخرین حاکم فئودال شهر در قرن ۱۵ و ۱۶ است. از جاذبه‌های قلعه می‌توان به تالار طلایی با سقف مزین به طلا که نمادی از آسمان پرستاره است، موزه عروسک‌های نمایشی با نمایش‌های جالب و موزه قلعه با مدل شهر سالزبورگ در سال ۱۶۱۲، ابزارهای قرون وسطایی، زره‌ها و وسایل شکنجه اشاره کرد. این تالار محل برگزاری کنسرت‌های سالانه به‌ویژه آثار موتزارت است.

۲۴. خانه موتزارت وین

خانه موتزارت (Mozarthaus) در وین جایی است که آهنگساز بزرگ، ولفگانگ آمادئوس موتزارت، نزدیک به سه سال خوش و پربار بین سال‌های ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۷ در آن زندگی کرد. در این مکان نسخه‌هایی از نت‌های موسیقی و نقاشی‌ها به نمایش گذاشته شده است و راهنمای صوتی رایگان داستان زندگی او در این خانه را بازگو می‌کند. از میان خانه‌هایی که موتزارت در وین داشت، تنها همین خانه امروزه پابرجاست.

نمایشگاه از بالاترین طبقه آغاز می‌شود و به جامعه اواخر قرن هجدهم از جمله روابط موتزارت با فراماسون‌ها و جنبه‌های شخصی زندگی او مانند عادات پرخرج و زندگی پرهیجانش می‌پردازد. طبقه وسط بیشتر به موسیقی و تأثیرات موتزارت اختصاص یافته و جایی است که او اثر معروف «ازدواج فیگارو» را نوشت. طبقه آخر شامل اتاق خواب موتزارت و برخی وسایل دوره آن زمان است.

۲۵. موزه آلبرتینا وین

موزه آلبرتینا در وین (Albertina) که روزگاری به‌‌عنوان یک مجموعه آپارتمان در زمان امپراتوری هابسبورگ برای مهمانان استفاده می‌شد، اکنون مجموعه‌ای استثنایی از هنر گرافیک را در خود جای داده است. مجموعه دائمی با بیش از ۱۰۰ نقاشی از دوره‌های امپرسیونیسم تا پیکاسو و نمایشگاه‌های موقت با کیفیت بالا، بازدید از آلبرتینا را بسیار ارزشمند می‌کند.

این مجموعه که در ابتدا بر امپرسیونیسم و پست‌امپرسیونیسم فرانسوی و آثار آلبرتو جاکومتی سوئیسی تمرکز داشت، با افزودن آثار بزرگان هنر مدرن و معاصر همچون مونت، پیکاسو، دگا، کلن، ماتیس، شاگال و دیگران، یک نمای کلی از هنر قرن بیستم را ارائه می‌دهد. راهنمای صوتی چندزبانه با هزینه‌ای جداگانه داستان آثار و تاریخچه آپارتمان‌ها را روایت می‌کند و بلیط‌های آلبرتینا برای کل روز معتبر هستند تا بازدیدکنندگان بتوانند پس از صرف ناهار مجدداً به بازدید بازگردند.

۲۶. موزه تاریخ طبیعی وین

موزه تاریخ طبیعی وین (Naturhistorisches Museum) چهار میلیارد سال تاریخ طبیعی را به نمایش می‌گذارد و شامل نمونه‌های بی‌نظیری مانند ونوس ویلندورف ۲۵,۰۰۰ ساله و مجموعه‌ای از ۱,۱۰۰ شهاب‌ سنگ است. ساختمان موزه متعلق به اواخر قرن نوزدهم است و با سقف‌های گچبری شده و نقاشی‌های دیواری زیبا، قرینه موزه هنرهای زیبا (Kunsthistorisches Museum) در روبروست.

بازدیدکنندگان می‌توانند از تورهای سقفی برای دیدن معماری باشکوه بهره‌مند شوند (کودکان زیر ۱۲ سال مجاز نیستند). برنامه محبوب «شب در موزه» نیز برگزار می‌شود که شامل تور با چراغ‌قوه، نمایش فیلم در پلانتاریوم برای کودکان و شام و نوشیدنی در تراس بام برای بزرگسالان است؛ در این برنامه می‌توانید با خوابیدن کنار دایناسورها تجربه‌ای خاص داشته باشید.