شنبه، ۱۱ بهمن ۱۴۰۴
تایلند، جواهری درخشان در قلب جنوب شرقی آسیا، کشوری است که با ترکیب خیرهکننده طبیعت بکر، فرهنگ غنی و مدرنیته، هر گردشگری را مجذوب خود میکند. این سرزمین که زمانی پادشاهی سیام نامیده میشد، تنها کشور منطقه است که هرگز طعم تلخ استعمار را نچشید و اصالت فرهنگی خود را حفظ کرد. از کلانشهر پرهیاهو و همیشه بیدار بانکوک با آسمانخراشهای سر به فلک کشیده تا دهکدههای آرام کوهستانی در شمال و جزایر بهشتی با شنهای سفید در جنوب، تایلند تابلویی رنگارنگ از تجربیات متفاوت است.
سنت بودایی در زندگی روزمره مردم تایلند جاری است؛ راهبان نارنجیپوش در سپیدهدم قدم میزنند و عطر عود از معابد به مشام میرسد؛ درحالیکه چند خیابان آنطرفتر، مراکز خرید مدرن و قطارهای هوایی نمادی از پیشرفت پرشتاب کشور هستند. تایلند با آبوهوای گرمسیری، میوههای عجیب استوایی و یکی از بهترین آشپزیهای جهان، مقصدی است که تمام حواس پنجگانه شما را درگیر میکند و خاطرهای ابدی میسازد.
مردم تایلند
مردم تایلند بهدلیل صبوری، ادب و رفتار دوستانه در جهان شناخته شدهاند. فلسفه زندگی آنها بر پایه «Sanuk» (لذت بردن از زندگی) و «Mai Pen Rai» (بیخیال، مشکلی نیست) استوار است. احترام به بزرگترها و راهبان بودایی در فرهنگ آنها ریشهای عمیق دارد و سلام کردن سنتی آنها به نام «وای» (Wai) که با چسباندن کف دستها به هم و خم کردن سر انجام میشود، نماد بارز ادب تایلندی است.
تایلندیها بسیار خانوادهدوست هستند و معمولاً چند نسل با هم یا در نزدیکی هم زندگی میکنند. لبخند زدن در فرهنگ تایلند معانی مختلفی دارد؛ از خوشحالی و عذرخواهی گرفته تا خجالت و حتی پنهان کردن خشم. آنها از درگیری و بحث علنی پرهیز میکنند و حفظ «آبرو» و آرامش جمعی برایشان اولویت دارد. رنگها در فرهنگ تایلند نمادین هستند؛ مثلاً پوشیدن رنگ زرد در روز دوشنبه برای احترام به پادشاه مرسوم است. خرافات و باورهای ماورایی نیز در زندگی روزمره آنها نقش دارد و خانههای ارواح کوچک در جلوی اکثر ساختمانها دیده میشود.
زبان و مذهب مردم تایلند
زبان رسمی تایلند، «تای» است که الفبای مخصوص و آهنگین خود را دارد. این زبان دارای ۵ نواخت (Tone) است؛ یعنی تغییر لحن گفتن یک کلمه میتواند معنی آن را کاملاً عوض کند که یادگیری آن را برای خارجیها دشوار میسازد. اما در مناطق توریستی زبان انگلیسی بهطور گستردهای استفاده میشود.
از نظر مذهب، حدود ۹۵ درصد مردم پیرو آیین بودایی (شاخه ترواده) هستند که تأثیر آن در معماری، هنر و زندگی روزمره کاملاً مشهود است. راهبان بودایی با لباسهای نارنجیرنگشان همهجا دیده میشوند و مردم صبحها به آنها غذای نذری میدهند. مذهب در تایلند با باورهای بومی و هندی آمیخته شده است. اقلیتهای مسلمان نیز عمدتاً در استانهای جنوبی، نزدیک مرز مالزی زندگی میکنند و مساجد زیبایی در آن مناطق وجود دارد. مسیحیت و هندوئیسم نیز پیروان اندکی دارند و آزادی مذهبی در کشور برقرار است.
موقعیت جغرافیایی تایلند باعث شده است تا آبوهوای استوایی و طبیعتی سرسبز و غنی داشته باشد که از کوهستانهای مهآلود شمال تا سواحل شنی جنوب کشیده شده است. بهترین زمان سفر به تایلند فصل خنک و خشک آن است.
فصل خنک و خشک (نوامبر تا فوریه - اواسط آبان تا اسفند): این بازه زمانی، فصل طلایی سفر به تایلند است. رطوبت هوا کاهش مییابد، دمای روزها دلپذیر (بین ۲۵ تا ۳۰ درجه) و شبها خنک است، و آسمان آبی و دریای آرام شرایط ایدهآلی برای تفریحات ساحلی فراهم میکنند. البته بهدلیل تقاضای زیاد، این فصل شلوغترین زمان توریستی (High Season) است و قیمت پرواز و هتلها افزایش مییابد.
فصل گرم (مارس تا مه - اسفند تا خرداد): در این ماهها گرمای هوا به اوج خود میرسد و رطوبت بالا میرود؛ بهطوری که دما گاهی تا ۴۰ درجه سانتیگراد نیز افزایش مییابد. اگرچه گشتوگذار شهری کمی طاقتفرسا میشود، اما برگزاری فستیوال بزرگ آببازی (سونگکران) در ماه آوریل، این فصل را به زمانی جذاب برای عاشقان هیجان تبدیل کرده است.
فصل بارانی (ژوئن تا اکتبر - خرداد تا مهر): این بازههای زمانی فصل بارشهای موسمی یا «مونسون» است که با رگبارهای شدید اما معمولاً کوتاهمدت (یک تا دو ساعت در روز) همراه است. این فصل چهرهای متفاوت و سرسبز از طبیعت تایلند را نشان میدهد و آبشارها پرآبترین حالت خود را دارند. بزرگترین مزیت سفر در این زمان، خلوتی جاذبهها و کاهش چشمگیر قیمت تورها و هتلهاست که گزینهای عالی برای مسافران اقتصادی محسوب میشود.
تایلند کشوری سرشار از جاذبههای متنوع است که هر سلیقهای را جذب میکند؛ از معابد طلایی و باشکوه بانکوک گرفته تا شهرهای تاریخی چون آیوتایا و سوخوتای، سواحل شنی و آبهای فیروزهای پوکت و کرابی، جنگلها و پارکهای ملی شمال کشور، بازارهای شناور و خیابانهای پرجنبوجوش با غذاهای خیابانی. همین تنوع در جاهای دیدنی تایلند باعث شده است که این کشور یکی از محبوبترین مقاصد سفر در آسیا باشد.
«گرند پالاس» یا «کاخ بزرگ» (The Grand Palace) از مهمترین جاهای دیدنی بانکوک در قلب شهر، مجموعهای باشکوه از ساختمانهای سلطنتی است که تا سال ۱۹۲۵ محل اقامت رسمی پادشاهان سیام بود. این مجموعه با دیوارهای سفید بلند محصور شده و معماری خیرهکننده آن ترکیبی از سبک تایلندی و اروپایی است. سقفهای چندطبقه، گلدستههای طلایی و مجسمههای غولپیکر نگهبان (یاکشا) در ورودیها، چشم هر بینندهای را خیره میکند.
بازدید از گرند پالاس نیازمند رعایت پوشش کامل است و شلوارک یا لباس باز مجاز نیست. این مکان نماد هویت و قدرت پادشاهی تایلند است و هنوز هم برای مراسم مهم سلطنتی از آن استفاده میشود. جزئیات کاشیکاریها و نقاشیهای دیواری داستان رامایانا در دالانهای آن شگفتانگیز است.
۲. معبد وات آرون
«معبد وات آرون» (Wat Arun) که به «معبد سپیده دم» نیز مشهور است، در کرانه غربی رودخانه چائو پرایا در بانکوک قرار دارد و یکی از نمادینترین تصاویر تایلند است. برج مرکزی بلند آن (پرانگ) که بیش از ۸۰ متر ارتفاع دارد، با هزاران قطعه کاشی چینی رنگارنگ و ظروف چینی شکسته تزئین شده است که در نور آفتاب میدرخشند.
پلههای معبد وات آرون بسیار تند و باریک هستند؛ اما بالا رفتن از آنها پاداشی عالی دارد؛ منظرهای بینظیر از رودخانه و شهر بانکوک. برخلاف نامش، بهترین زمان برای عکاسی از وات آرون هنگام غروب آفتاب است؛ زمانی که چراغهای معبد روشن میشوند و انعکاس آن در رودخانه تصویری جادویی میسازد.
(جزایر فی فی) (Phi Phi Islands) مجمعالجزایری در جنوب تایلند (استان کرابی) است که با آبهای زلال فیروزهای، صخرههای آهکی سر به فلک کشیده و سواحل شنی سفیدش شهرت جهانی دارد. این مجمعالجزایر شامل ۶ جزیره است که «فیفی دون» (مسکونی و توریستی) و «فیفی لی» (بکر و غیرمسکونی) معروفترین آنها هستند.
خلیج مایا (Maya Bay) در فیفی لی که لوکیشن فیلم معروف «ساحل» (The Beach) با بازی لئوناردو دیکاپریو بوده است، یکی از زیباترین مناظر طبیعی جهان را دارد (هرچند گاهی برای احیای مرجانها بسته میشود). غواصی، اسنورکلینگ، قایقسواری و مهمانیهای ساحلی شبانه از تفریحات اصلی فیفی هستند. هیچ خودرویی در جزیره اصلی وجود ندارد و همه جا پیاده تردد میشود.
«پارک تاریخی آیوتایا» (Ayutthaya) پایتخت دوم و باشکوه امپراتوری سیام بوده است که در قرن ۱۸ توسط ارتش برمه به آتش کشیده و ویران شد. این شهر تاریخی در ۸۰ کیلومتری شمال بانکوک قرار دارد و امروزه ویرانههای معابد آجری قرمز و مجسمههای بودای سوخته آن که در میان درختان و چمنزارها جای گرفتهاند، فضایی اسرارآمیز و غمانگیز دارند.
مشهورترین تصویر آیوتایا، سر سنگی یک مجسمه بوداست که در میان ریشههای درهمتنیده یک درخت انجیر گیر کرده است. دوچرخهسواری در میان ویرانههای این شهر باستانی که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، سفری به عمق تاریخ تایلند است. معبد وات ماهاتات (Wat Mahathat) و وات چای واتانارام (Wat Chai watthanaram) از مهمترین بناهای این مجموعه هستند.
«معبد وات فرا کائو» (Wat Phra Kaew) یا «معبد بودای زمردین»، مقدسترین و مهمترین معبد بودایی در تایلند است که در محوطه گرند پالاس قرار دارد. برخلاف سایر معابد، راهبان در اینجا زندگی نمیکنند و صرفاً مکانی برای نیایش است.
مجسمه بودای کوچک داخل تالار اصلی که تنها ۶۶ سانتیمتر ارتفاع دارد، از یک تکه سنگ یشم سبز یکپارچه تراشیده شده است و لباسی از طلای خالص بر تن دارد. لباس این بودا سه بار در سال (در آغاز هر فصل) طی مراسمی تشریفاتی توسط شخص پادشاه تایلند تعویض میشود تا برای کشور خوشیمنی بیاورد. عکاسی در داخل تالار اصلی اکیداً ممنوع است.
«بازارهای شناور تایلند» (Floating Markets) تصویری زنده از زندگی سنتی مردم در کنار رودخانهها است. مشهورترین آنها «دامنون سادواک» (Damnoen Saduak) در ۱۰۰ کیلومتری بانکوک است که گرچه بسیار توریستی شده، اما هنوز جذابیت خود را حفظ کرده است. فروشندگان محلی با کلاههای حصیری بزرگ، سوار بر قایقهای باریک چوبی که پر از میوههای رنگارنگ استوایی، سبزیجات، گل و غذاهای داغ (مثل نودل قایقی) هستند، در کانالها جابجا میشوند و با مشتریان دادوستد میکنند.
بازار شناور «آمفاوا» (Amphawa) گزینهای اصیلتر و کمتر توریستی است که عصرها و آخر هفتهها فعالیت دارد و محلیها بیشتر به آنجا میروند. گشتزنی با قایق پارویی در میان این بازارها تجربهای منحصربهفرد از فرهنگ تایلند است.
«ساحل ریلی» (Railay Beach) از بهترین سواحل تایلند، شبهجزیرهای کوچک در استان کرابی است که بهدلیل صخرههای آهکی بلندش از خشکی جدا شده و فقط با قایق قابل دسترسی است. همین عدم دسترسی جادهای باعث شده است تا ریلی فضایی دنج، آرام و به دور از هیاهوی ماشینها داشته باشد.
ریلی بهشت صخرهنوردان جهان است و صدها مسیر صعود با درجات سختی مختلف روی دیوارههای آهکی مشرف به دریا دارد. این منطقه دارای ۴ ساحل اصلی است که «فراناگ» (Phra Nang) با غار معروفش و شنهای نرم سفید، زیباترین آنهاست. تماشای غروب خورشید در ساحل ریلی غربی درحالیکه سایه صخرهها روی آب میافتد، منظرهای کارتپستالی و فراموشنشدنی خواهد بود.
فیل نماد ملی تایلند است، اما متأسفانه سالها برای کار سخت یا نمایشهای سیرک مورد آزار قرار میگرفتند. امروزه رویکرد توریسم تغییر کرده و «پناهگاههای اخلاقی فیل» (Ethical Sanctuaries) در چیانگ مای، پوکت و سایر شهرها ایجاد شدهاند. در این مراکز، هیچکس حق سوار شدن بر فیلها را ندارد و زنجیری به پای آنها نیست.
گردشگران میتوانند لباسهای محلی بپوشند، غذای فیلها (موز و نیشکر) را آماده کنند، به آنها غذا بدهند، با آنها در جنگل قدم بزنند و در نهایت در رودخانه یا حوضچههای گل، آنها را بشویند. این تجربهای عاطفی و آموزنده برای حمایت از حیوانات است که خاطرهای متفاوت میسازد.
«خیابان خائوسان» (Khao San Road) قلب تپنده کولهگردی در بانکوک و از معروفترین خیابان های تایلند است. این خیابان کوتاه در منطقه قدیمی شهر، دنیایی از هرجومرج دوستداشتنی است. خائوسان پر از هاستلهای ارزان، کافههای پر سروصدا، کلوبهای شبانه، دکههای ماساژ خیابانی، تتو شاپها و دستفروشانی است که همه چیز از لباسهای هیپی تا حشرات سرخشده (عقرب، عنکبوت، ملخ) میفروشند.
خیابان خائوسان پاتوق مسافران جوان از سراسر دنیاست که برای جشن گرفتن، آشنا شدن با همسفران جدید و تجربه شبزندهداری بانکوک جمع میشوند. این خیابان اگرچه شلوغ و پرسروصداست، اما دیدن انرژی این خیابان برای یک بار هم که شده، توصیه میشود.
«معبد حقیقت» (Sanctuary of Truth) از مهمترین جاهای دیدنی پاتایا است؛ بنایی عظیم و شگفتانگیز که تماماً از چوب ساخته شده و حتی یک میخ فلزی در آن به کار نرفته است. این سازه ۱۰۵ متری که دقیقاً کنار دریا قرار دارد، ترکیبی از معبد، موزه و اثر هنری است.
در معماری معبد حقیقت آمیزهای از سبکهای تایلندی، هندی، چینی و کامبوجی دیده میشود و تمام سطوح داخلی و خارجی آن با هزاران مجسمه چوبی کندهکاری شده پوشیده شده است که مفاهیم فلسفی، مذهبی و چرخه زندگی را به تصویر میکشند. ساخت این معبد از سال ۱۹۸۱ آغاز شده است و هنوز هم ادامه دارد. بازدیدکنندگان با پوشیدن کلاه ایمنی، میتوانند کارگران را در حال کندهکاری روی چوب ببینند.
( خلیج فانگ نگا ) (Phang Nga Bay) خلیجی در شمال شرقی پوکت است؛ مکانی جادویی با آبهای آرام سبز زمردی و صدها جزیره و صخره آهکی که بهصورت عمودی از آب بیرون زدهاند.
معروفترین جاذبه این خلیج، ( جزیره جیمز باند ) (Khao Phing Kan) است که به خاطر فیلمبرداری فیلم «مردی با تفنگ طلایی» (The Man with the Golden Gun) شهرت یافت و صخره سوزنیشکل معروفی روبهروی آن قرار دارد. یکی دیگر از جاذبههای این خلیج، روستای شناور مسلمانان (Koh Panyee) است که تمام خانهها، مدرسه و حتی زمین فوتبالش روی پایههای چوبی روی آب ساخته شدهاند. کایاکسواری در میان غارهای دریایی و لاگونهای مخفی این خلیج، بهترین راه برای لمس طبیعت بکر آن است.
«معبد پراتات دوی سوتپ» (Wat Phra That Doi Suthep) مقدسترین معبد شمال تایلند است که بر فراز کوه سوتپ در نزدیکی شهر چیانگ مای قرار دارد و مانند تاجی طلایی بر فراز شهر میدرخشد. برای رسیدن به معبد باید مسیری کوهستانی را طی کنید و سپس از ۳۰۹ پله بالا بروید. پلههای معبد با نردههای به شکل مارهای ناگا (اژدها) تزئین شدهاند؛ البته آسانسور هم وجود دارد.
گنبد طلایی بزرگ در مرکز معبد که زیر نور آفتاب چشم را میزند، حاوی بقایای مقدس بوداست. از تراس بزرگ معبد، نمایی پانوراما و بینظیر از کل شهر چیانگ مای و فرودگاه آن دیده میشود. فضای معبد نیز پر از بوی عود، صدای زنگولههای طلایی کوچک و راهبانی است که مشغول دعا هستند.
«آبشار اراوان» (Erawan Falls) آبشاری هفت طبقه و رؤیایی در پارک ملی اراوان، در استان کانچانابوری (غرب تایلند) است که از آن بهعنوان یکی از زیباترین آبشارهای آسیا یاد میکنند. نام آبشار از فیل سه سر اساطیری هندو، «اراوان» گرفته شده است؛ زیرا فرم صخرههای طبقه هفتم به سر فیل شباهت دارد.
آب آبشار اراوان به رنگ سبز فیروزهای شیری است و در حوضچههای طبیعی هر طبقه جمع میشود که مکانی عالی برای شنا کردن است. ماهیهای کوچک در این حوضچهها پوست پا را میخورند (فیش اسپا طبیعی). مسیر پیادهروی تا طبقه هفتم حدود ۲ کیلومتر است و از میان جنگلی انبوه میگذرد. این مکان برای پیکنیک و طبیعتگردی بسیار محبوب است.
۱۴. پارک ملی خائو یای
«پارک ملی خائو یای» (Khao Yai National Park) اولین پارک ملی تایلند و میراث جهانی یونسکو است که در فاصله ۳ ساعتی بانکوک قرار دارد. این پارک عظیم، ریههای تایلند محسوب میشود و زیستگاه حیوانات وحشی مانند فیلهای آسیایی، خرسهای سیاه، گیبونها، آهوها و صدها گونه پرنده استوایی است.
طبیعت خائو یای ترکیبی از جنگلهای بارانی و علفزارهای وسیع است. آبشار معروف هائو ناروک (Haew Narok Waterfall) در این پارک قرار دارد که لوکیشن فیلم «ساحل» بوده است. سافاری شبانه برای دیدن حیوانات، کمپینگ در دل طبیعت و بازدید از مزارع انگور اطراف پارک، از تفریحات این منطقه خوش آبوهوا هستند.
«معبد سفید» (Wat Rong Khun) شاهکاری هنری مدرن و متفاوت در شهر چیانگ رای (شمال تایلند) است که توسط هنرمندی تایلندی طراحی و ساخته شده است. برخلاف معابد سنتی طلایی، این معبد تماماً سفیدرنگ است که نمادی از پاکی بودا محسوب میشود. همچنین معبد با هزاران قطعه آینه کوچک تزئین شده است که در نور میدرخشند.
طراحی معبد سفید بسیار نمادین و تا اندازهای ترسناک است؛ برای ورود به ساختمان اصلی باید از روی پلی عبور کنید که زیر آن صدها دست ملتمس از جهنم بیرون آمدهاند (نماد امیال دنیوی). نقاشیهای دیواری داخل معبد نیز ترکیبی عجیب از نمادهای بودایی و فرهنگ پاپ مدرن (مثل سوپرمن، مایکل جکسون و برجهای دوقلو) است که خیر و شر را نشان میدهد.
تایلند سرزمینی است که ماجراجویی و آرامش را یکجا به شما هدیه میدهد. در اینجا لیستی از تفریحات محبوب آورده شده است:
دنیای زیر آب جزایر تایلند دستکمی از زیباییهای روی خشکی ندارد. آبهای گرم و کریستالی دریای آندامان و خلیج تایلند، دید عالی و شفافی را برای تماشای حیات دریایی فراهم میکنند. جزیره «کو تائو» (Ko Tao) بهعنوان مدرسه غواصی جهان شناخته میشود و ارزانترین مکان برای گرفتن مدرک بینالمللی غواصی (PADI) است. اگر حرفهایتر هستید، جزایر حفاظتشده «سیمیلان» را از دست ندهید؛ جایی که شانس دیدن سفرهماهیهای غولپیکر (Manta Rays) و کوسهنهنگهای بیآزار در میان صخرههای مرجانی رنگارنگ وجود دارد.
ماساژ تایلندی شهرتی جهانی دارد و بخشی جداییناپذیر از فرهنگ سلامت این کشور است. تقریباً در هر خیابانی میتوانید سالنهای ماساژ را با قیمتهایی باورنکردنی پیدا کنید. ماساژ سنتی تای (Thai Massage) که ترکیبی از فشارهای ریتمیک و حرکات کششی یوگاست، بدون روغن و روی تشک انجام میشود و انرژی بدن را دوباره به جریان میاندازد. برای تجربهای لوکستر، اسپاهای معطر با ماساژ روغن گیاهی، اسکراب بدن با نارگیل و حمام شیر در انتظار شماست تا خستگی سفر را بشوید.
اگر عاشق طعمهای تایلندی هستید، چرا یاد نگیرید خودتان آنها را بپزید؟ شرکت در کلاسهای آشپزی تجربهای تعاملی و خوشمزه است. این کلاسها معمولاً با گشتوگذار در بازارهای محلی شروع میشود؛ جایی که راهنما شما را با سبزیجات و ادویههای عجیب تایلندی آشنا میکند. سپس در آشپزخانهای باز و دوستانه، زیر نظر سرآشپز، یاد میگیرید چگونه تعادل طعمهای ترش، شیرین و تند را در غذاهایی مثل تام یام یا پدتای برقرار کنید و در آخر ضیافتی با دستپخت خودتان برپا میکنید.
دیدن مبارزه ملی موی (بوکس تایلندی) از نزدیک، هیجانی وصفناشدنی دارد. استادیومهای افسانهای بانکوک مثل «راجادامنرن» (Rajadamnern Muay Thai Stadium) شبها مملو از تماشاچیانی است که با شور و حرارت مبارزان را تشویق میکنند. صدای موسیقی سنتی که در طول مبارزه نواخته میشود، جو خاصی به فضا میدهد. علاوه بر تماشا، بسیاری از باشگاهها دورههای آموزشی یکروزه یا هفتگی برای توریستها برگزار میکنند که فرصتی عالی برای چربیسوزی و یادگیری فنون دفاع شخصی است.
برای دوستداران آدرنالین، پرواز بر فراز جنگلهای بارانی کهنسال تجربهای فراموشنشدنی است. تورهای «Flight of the Gibbon» در چیانگ مای و پاتایا معروفترین زیپلاینهای جنگلی هستند؛ شما با زیپلاینهای طولانی از درختی به درخت دیگر سر میخورید و جنگل را از زاویه دید میمونها و پرندگان میبینید. پیادهروی روی پلهای معلق، فرود با طناب از آبشار و سافاری با موتورهای چهارچرخ (ATV) در دل گلولای جنگل، از دیگر تفریحات هیجانانگیز طبیعتگردی در تایلند هستند.