دوشنبه، ۲۲ دی ۱۴۰۴
فرهنگ نقش مهمی در شکلگیری هنجارها و ارزشهای اجتماعی در اسپانیا ایفا میکند. این فرهنگ بهطور عمیق به تاریخ کشور متصل است و تحت تأثیر تمدنهای مختلفی مانند رومیها و مذهبهای حاکم مانند کاتولیک قرار گرفته است. این پیشینه تاریخی، ذهنیت جمعی مردم اسپانیا را شکل داده و ارزشهای خاصی را که هنوز هم رایج هستند، به آنها منتقل کرده است.
یکی از ارزشهای بنیادی در فرهنگ اسپانیا، اهمیت خانواده و جامعه است. در اسپانیا، خانواده در اولویت قرار دارد و اسپانیاییها روابط نزدیک خود را در میان نسلها حفظ میکنند. مفهوم «فامیلیسمو» (familismo)، بر وفاداری، حمایت و همبستگی در خانواده تأکید دارد. گردهماییهای خانوادگی، وعدههای غذایی مشترک و جشنها در فرهنگ اسپانیایی بسیار مهم هستند و پیوندهای قوی و احساس تعلق را در افراد تقویت میکنند. اسپانیاییها علاوه بر پیوندهای خانوادگی نزدیک، معمولاً ارتباطات قویتری نیز در جوامع محلی خود برقرار میکنند. محلهها در اسپانیا هویت خاصی دارند و مردم در فعالیتهای اجتماعی شرکت کرده و در مواقع نیاز از یکدیگر حمایت میکنند. مفهوم همبستگی و همسایگی، بهطور عمیق در جامعه اسپانیا ریشه دوانده و نشاندهنده ارزشی است که برای هماهنگی و حمایت جمعی قائلاند.
اسپانیاییها بهخاطر گرمی، صمیمیت و مهماننوازی خود شهرت دارند. فرهنگ اسپانیا به شدت بر روی اجتماعی شدن و ایجاد روابط تاکید دارد و این اغلب در قالب وعدههای غذایی مشترک و مکالمات شاد اتفاق میافتد. چه در یک گردهمایی ساده در یک کافه محلی باشد و چه در یک جشن بزرگ، اسپانیاییها ارزش زیادی به ارتباطگرفتن با دیگران میدهند و این امر به تقویت حس رفاقت و جامعهای یکپارچه کمک میکند. یکی از نمونههای بارز این فرهنگ، رسم سوبرمسا (sobremesa) است؛ به این صورت که پس از صرف غذا، اسپانیاییها معمولاً مدت زیادی را کنار میز نشسته و به گفتگوهای پرشور و لذتبخش میپردازند. این سنت نشاندهنده ارزشی است که اسپانیاییها برای ارتباطات معنادار، لذتبردن از وقتگذرانی و هنر مکالمه قائلاند.
احترام به بزرگترها در جامعه اسپانیا بهطور عمقی ریشه دوانده است. نسلهای بزرگتر بهخاطر خرد و تجربهشان مورد احترام قرار گرفته و جوانترها با احترام و توجه ویژهای با آنها رفتار میکنند. این احترام در جشنهای سنتی مانند جشن سان ایسیدرو (San Isidro)، بهوضوح مشاهده میشود؛ جایی که مردم محلی با برگزاری رژهها و جشنها از قدیس حامی خود تقدیر میکنند.
اسپانیاییها روابط نزدیکی با خانوادههای بزرگ خود دارند و معمولاً به دنبال راهنمایی و حمایت از بستگان هستند. بزرگترها بهعنوان منبع ارزشمندی از دانش و تاریخ محسوب میشوند و داستانها و سنتهای آنها از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود. این ارتباط بین نسلی به ایجاد حس تداوم و احترام به گذشته کمک میکند.
اسپانیا بهخاطر جشنوارههای پرجنبوجوش خود، که بسیاری از آنها ریشههای مذهبی دارند، شهرت دارد. این جشنها تلاقی دین، فرهنگ و روحیه اجتماعی را به نمایش میگذارند و فرصتی برای مردم محلی و بازدیدکنندگان فراهم میکنند تا در فرهنگ اسپانیایی غوطهور شده و شور و حرارت این کشور را تجربه کنند.
هفته مقدس (Semana Santa)، یکی از این جشنوارهها است که در شهرهای مختلف اسپانیا برگزار میشود. این جشن یک هفتهای که به عید پاک منتهی میشود، با موکبهای استادانه، آیینهای مذهبی که داستان مصائب مسیح را به تصویر میکشند، همراه است. این زمان، دورهای از تأمل، فداکاری و مشارکت اجتماعی است. لا توماتینا (La Tomatina)، که در شهر بونیول (Buñol) برگزار میشود، جشنوارهای منحصربهفرد است که در آن شرکتکنندگان در یک مبارزه دوستانه با گوجهفرنگی شرکت میکنند. این رویداد پرجنب و جوش، اشتیاق اسپانیاییها به زندگی و توانایی یافتن شادی به روشهای غیرمتعارف را به نمایش میگذارد.
زبان اسپانیایی، که بهعنوان کاستیلی (Castellano) نیز شناخته میشود، تنها یک وسیله ارتباطی نیست، بلکه بخش جداییناپذیر از فرهنگ اسپانیایی است. این زبان که زبان رسمی اسپانیا و بسیاری از کشورهای دیگر است، به یکی از رایجترین زبانهای جهان تبدیل شده است. زبان اسپانیایی نه تنها نمایانگر تاریخ و تنوع فرهنگ اسپانیایی است، بلکه تفاوتهای ظریف و ویژگیهای منحصربهفردی را نیز در خود جای داده است. این تغییرات زبانی در مناطق مختلف اسپانیا و کشورهای اسپانیاییزبان، نشاندهنده تنوع فرهنگی و تاثیرات مختلف تاریخی است که بر این زبان تأثیر گذاشته است.
ادبیات اسپانیایی در چشمانداز فرهنگی جهانی جایگاه برجستهای دارد و نویسندگان مشهور آن مانند میگوئل د سروانتس (Miguel de Cervantes)، فدریکو گارسیا لورکا (Federico García Lorca) و گابریل گارسیا مارکز (Gabriel García Márquez)، سهم بهسزایی در این موفقیت داشتهاند. آثار این غولهای ادبی، خوانندگان را با داستانهای عمیق و تاثیرگذار خود مجذوب کرده و بینشهای ارزشمندی در مورد جامعه اسپانیا، تاریخ و شرایط انسانی ارائه دادهاند. آثار برجستهای همچون دن کیشوت و صد سال تنهایی از گارسیا مارکز، نمونههایی از غنا و عمق ادبیات اسپانیایی هستند که زبان و فرهنگ این کشور را به خوبی به نمایش میگذارند. این آثار نه تنها روایتگر داستانهای جذاب هستند، بلکه به کاوش در لایههای مختلف اجتماعی، تاریخی و انسانی نیز میپردازند.
هنر و معماری اسپانیا تأثیر عمیقی بر جهان گذاشته است. از آثار شگفتانگیز آنتونی گائودی (Antoni Gaudí)، در بارسلونا گرفته تا شاهکارهای نقاشانی همچون دیگو ولاسکز (Diego Velázquez) و فرانسیسکو گویا (Francisco Goya)، هنرمندان اسپانیایی به غنای میراث هنری جهانی افزودهاند. هنر اسپانیایی معمولاً مضامین مذهبی و تاریخی را به تصویر میکشد و بهخاطر رنگهای زنده و ترکیبهای منحصربهفردش شناخته میشود. این هنر، تحت تأثیر سبکهای مختلفی از جمله گوتیک (Gothic)، رنسانس (Renaissance) و مدرنیته (Modernist)، قرار دارد که هر کدام به نوبه خود بر فرهنگ و زیباییشناسی اسپانیایی افزودهاند.
موسیقی و رقص جزء جداییناپذیر فرهنگ اسپانیایی هستند و شور، ریتم و تنوع آن را به تصویر میکشند. فلامنکو (Flamenco) که منشا آن در اندلس (Andalusia) است، به خاطر ملودیهای رسا، نواختن پیچیده گیتار و حرکات فریبنده رقصش در سراسر جهان مشهور است. آهنگسازان کلاسیک اسپانیایی مانند مانوئل دو فالا (Manuel de Falla) و ایزاک آلبنیز (Isaac Albéniz) میراثی ماندگار از خود بر جای گذاشتهاند و آثارشان را با ملودیها و ریتمهای اسپانیایی آمیختهاند.
فرهنگ اسپانیایی، با ترکیبی از سنتهای غنی، ارزشهای قوی و شیوهای پرجنبوجوش، نمایانگر ارتباط عمیق فرهنگ و هنجارها در اسپانیا است. این اهمیت به خانواده، جامعه و مهماننوازی در هر جنبهای از زندگی اسپانیاییها مشهود است.
اسپانیا از دوران روم باستان به یکی از مراکز مهم تئاتر جهان تبدیل شد؛ زمانی که نمایشنامهنویسهایی مانند لوسیوس آنائوس سنکا (Lucius Annaeus Seneca) اهل کوردوبا (Córdoba)، آثار محبوب و ماندگاری تولید کردند که تاثیر زیادی در قرنهای ۱۶ و ۱۷، دوره موسوم به «عصر طلایی» گذاشتند. در این دوره، تئاتر ملی اسپانیا با انرژی هنرمندانی چون لوپه دووگا (Lope de Vega)، گیلن د کاسترو (Guillen de Castro)، تیرسو د مولینا (Tirso de Molina)، پدرو کالدرون د لا بارکا (Pedro Calderón de la Barca) و میگل د سروانتس (Miguel de Cervantes)، شکل گرفت و به اوج خود رسید. در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، نمایشنامهنویسانی مانند خوزه اچه گارای (José Echegaray)، گریگوریو مارتینز سیرا (Gregorio Martínez Sierra) و جاسینتو بناونته (Jacinto Benavente)، به توسعه تئاتر اسپانیا کمک کردند که در آثار فدریکو گارسیا لورکا (Federico García Lorca) به اوج خود رسید.
پرچم اسپانیا، بهعنوان نماد ملی این کشور، طراحی خاص و مفهومی عمیق دارد که تاریخ و هویت اسپانیا را بازتاب میدهد. این پرچم از سه نوار اصلی تشکیل شده است: قرمز، زرد و قرمز. نوار زرد در وسط قرار دارد و عرض آن دو برابر نوارهای قرمز در بالای و پایین پرچم است.
یکی از ویژگیهای برجسته پرچم اسپانیا، وجود نشان سلطنتی در سمت چپ نوار زرد است. این نشان شامل نمادهای مختلفی از جمله تاج سلطنتی، شیر و قلعههایی است که به تاریخ و وحدت کشور اشاره دارد. شیر نماد قدرت و شجاعت، و قلعهها نمایانگر استحکام و حفاظت کشور هستند. این نشان نماد افتخار و تاریخ پادشاهی اسپانیا و همچنین اتحاد مناطق مختلف آن است.
پرچم اسپانیا علاوه بر طراحی رنگی خاص، نمادهایی را در خود جای داده است که نمایانگر تاریخ و فرهنگ این کشور هستند. در اینجا به مهمترین نمادهای پرچم اسپانیا اشاره میکنیم. نشان سلطنتی در قسمت چپ نوار زرد در پرچم اسپانیا قرار دارد که شامل چندین نماد و عناصر تاریخی است:
قلعه: نماد قلعه نمایانگر پادشاهی کاستیا (Castile) بوده که یکی از خاندان های پادشاهی تاریخی اسپانیا بوده است.
شیر: نماد شیر نشان دهنده قدرت، شجاعت و شرافت می باشد. این شیر همچنین نمایانگر پادشاهی لئون (Leon) است.
زنبق: نماد زنبق به معنای احترام و شرافت بوده و نمایانگر پادشاهی آراگون (Aragon) است.
آرم های مختلف: آرم های مختلف در نشان سلطنتی نمایانگر دیگر مناطق و قلمروهای اسپانیا در طول تاریخ هستند، از جمله کاتالونیا و نوارهای مختلف از تاریخ این کشور.
تاج سلطنتی: تاج سلطنتی که در بالای نشان قرار دارد، نماد سلطنت و حکومت پادشاهی اسپانیا می باشد. این تاج به طور خاص نمایانگر سلطنت و حاکمیت پادشاه کشور است.
بارسلونا شهری زنده و پرجنبوجوش در کشور اسپانیا و در قارهی اروپا است که بهعنوان پایتخت منطقهی خودمختار کاتالونیا شناخته میشود. مساحت و جمعیت شهر بارسلونا که دومین شهر پرجمعیت اسپانیا محسوب میشود، به ترتیب ۱۰۱٫۴ کیلومتر مربع و حدود ۱٫۶ میلیون نفر است. منطقهی شهری بارسلونا وسعت بزرگتری را در بر میگیرد که جمعیت آن ۵,۶۵۸,۴۷۲ نفر (۲۰۲۲) اعلام شده است. بارسلونا ترکیبی دلنشین از معماری تاریخی و انرژی یک کلانشهر مدرن را میزبانی میکند، در ساحل دریای مدیترانه قرار دارد و سواحل تمیز و مناسبی برای آفتابگرفتن و لمس آرامش دارد. این شهر به خاطر معماری منحصربهفرد «آنتونی گائودی»، بلوار شلوغ و معروف «لا رامبلا» (La Rambla)، باشگاه فوتبال بارسلونا و فرهنگ خوراک و شبزندهداری پرشور خود شهرت جهانی دارد. پیششمارهی تلفن بارسلونا ۰۰۹۳ است که برای تماس از خارج اسپانیا با این شهر باید به همراه پیششمارهی این کشور و به صورت ۰۰۳۴۹۳ شمارهگیری کنید.
پارک گوئل یکی از تحسین برانگیزترین پارکهای عمومی در دنیا و از جاهای دیدنی اسپانیا به حساب میآید و طراحی آن را معمار مشهور اسپانیایی، یعنی آنتونی گائودی، بین سالهای ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۴، انجام داده است. قرار بود این پارک را به شکل یک مجموعهی مسکونی بسازند که البته این طرح عملی نشد و امروزه پارک گوئل به محلی برای به نمایش گذاشتن نبوغ و خلاقیت گائودی تبدیل شده است. بازدیدکنندگان میتوانند در محیط شاد این پارک به تفریح بپردازند و از موزهی کوچک داخل آن نیز دیدن کنند. در این مکان میتوانید بعضی از سوغاتی های اسپانیا را هم تهیه کنید. از تراس گوئل میتوان پانورامایی از کل شهر و دریا را مشاهده کرد که گائودی خودش هم شیفته این منظره بود. خانه موزهی گائودی که توسط باغهای دلنوازی محصور شده، در همینجا قرار دارد و مجموعهای از آثار هنری و اسباب و اثاثیه طراحی شده توسط او را به نمایش میگذارد.
ساحل بارسلوناتا (Barceloneta Beach)، توریستیترین و شلوغترین ساحل شهر بارسلونا به شمار میرود و به راحتی قابل دسترس است. اگر وقت داشتید، حتماً سری به این ساحل بزنید و غذاهای دریایی تازهی آن را در یکی از بهترین رستوران های بارسلون یا کلبههای ساحلی آن امتحان کنید. همچنین علاوه بر شنا کردن، ورزشهای آبی دیگری را هم برای این ساحل در نظر گرفتهاند تا تنوع تفریحات آن بیشتر شود.
ساگرا فامیلیا معروفترین بنای آنتونی گائودی به حساب میآید و به یکی از نمادهای شهر بارسلونا تبدیل شده است. در سال ۱۸۸۳ ، آنتونی گائودی را برای طراحی این باسیلیکا به عنوان یک کلیسای نئوگوتیک انتخاب کردند. نمای بیرونی این کلیسا از تمامی ابعاد، منظرهای تماشایی دارد و طراحی داخلی آن را هم به همان میزان با هنرمندی انجام دادهاند. با پرداخت هزینهای اندک میتوانید از داخل و از برج این کلیسا هم دیدن کنید و دورنمای شهر را از بالا ببینید.
یکی از نامتعارفترین کلیساها در سفر اروپا کلیسای ساگرادا فامیلیا است. این بنا که در فهرست یونسکو نیز به ثبت رسیده، در بخش شمالی شهر واقع شده و برجهای دوکیشکل آن از بناهای دیگر مرتفعتر هستند. به جای پیروی از نقشهها، او معماری معروف اروپایی فراواقع گرایانه خاص خود را خلق کرد. گائودی یک ایده قطعی در ذهن نداشت و ترجیح میداد در طی روند به نقشه چیزی اضافه کند یا آن را تغییر دهد. اگرچه او برای اتمام پروژه ده تا پانزده سال را پیشبینی کرده بود اما ساخت این کلیسا هرگز تمام نشد. هنوز هم هیچکس نمیداند که آیا این کار به پایان میرسد یا خیر! نما و سردرهای آن با نمایی از میلاد، رستاخیز و مصائب مسیح بسیار چشمگیر است. فضای وسیع داخلی بنا ۹۰ متر طول و ۶۰ متر ارتفاع دارد و سقف به همراه جزئیات تزیینی بسیار و نوری که از پنجرههای استیند گلس (شیشههای رنگی) به داخل میتابد، شما را مسحور میکند.
بازار بوکریا ، بازاری عمومی و بزرگ در شهر بارسلونا است و میتوانید از طریق خیابان معروف رامبلا به آن دسترسی داشته باشید. بوکریا، یکی از معروفترین مکانهای گردشگری بارسلونا و یکی از بزرگترین خواربارفروشیها در اروپا به شمار میرود و ظاهراً تاریخ تأسیس آن به سال ۱۲۱۷ میلادی برمیگردد. انواع سبزیها و میوههای تازه در این بازار پیدا میشود و میتوانید برای تجدید قوا، سری هم به رستوران معروف واقع در مرکز بازار بزنید.
مونجوئیک بر روی تپهای در محل یک گورستان قدیمی یهودی واقع شده که معنی نامش نیز به همین موضوع اشاره دارد: «کوهستان یهودیان». این مکان که ۲۱۳ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته و جاذبههای فراوانی مانند یک دژ نظامی، پارک تفریحی تیبیدو باغها و موزه ملی هنر کاتالونیا (Museu Nacional d'Art de Catalunya) را داراست. همچنین مونجوئیک میزبان مسابقات تابستانی المپیک ۱۹۹۲ بوده که گردشگران میتوانند از استادیومی که مسابقات در آن برگزار میشد، بازدید کنند.
اگر به دنبال مکانی باصفا میگردید که به چشمانداز زیبای شهر اشراف داشته باشد، این تپه را در لیست بازدیدهایتان قرار دهید. این تپه طرفداران بسیاری در میان گردشگران دارد و بیشتر به خاطر تلهکابینهای هیجانانگیزش به شهرت رسیده است که مستقیما شما را به سمت قلعهی مونجوئیک میبرند.
از سال ۱۹۵۷ میلادی تا به امروز، بازیهای خانگی تیم فوتبال بارسلونا در ورزشگاه نیوکمپ انجام میشود. این استادیوم با وسعتی نزدیک به ۵۵،۰۰۰ متر مربع توانسته عنوان بزرگترین ورزشگاه در اروپا را به خود اختصاص بدهد و به نوعی، مایهی افتخار طرفداران فوتبال به حساب میآید. حتی کسانی که علاقهای به فوتبال ندارند نیز از عظمت و شور و هیجان این استادیوم به وجد میآیند و آن را تحسین میکنند.
پابلو پیکاسو ، یکی از معروفترین و محبوبترین هنرمندان قرن ۲۰ میلادی بود و شاهکارهای بسیاری از او به جای مانده است که بعضی از آنها در موزه پیکاسو که از بهترین موزه های شهر بارسلون است به نمایش گذاشته میشوند. دوست و منشی پیکاسو، مجموعهای از بهتری نقاشی های پیکاسو را به این مکان اهدا کرد و اینگونه بود که موزهی پیکاسو پایهگذاری شد. ساختمان این موزه نیز به نوبهی خود ارزش دیدن دارد. ساختمان آن ۵ عمارت قرون وسطی متصل به هم و حیاطهایی زیبا را در برمیگیرد.
کلیسای سانتا ماریا دل مار (Santa Maria del Mar)، یکی از بهترین نمونههای سبک گوتیک به حساب میآید و ظاهر سادهی داخل این بنا، جذابیت آن را بیشتر به نمایش میگذارد. علاوه بر پنجرههای رنگی و برجهای هشت ضلعی این کلیسا، میتوانید از مقبرهی افرادی دیدن کنید که در تاریخ این ساختمان نقش داشتهاند.
پارک سیتادلا (Parc de la Ciutadella)، زمانی تنها فضای سبز شهر بارسلونا محسوب میشد و امروزه میتوانید در میان هیاهوی شهر، این پارک خوشمنظره را برای قدم زدن انتخاب کنید. پارک سیتادلا چندین جاذبهی دیدنی دیگر از جمله یک موزه و باغ وحش را هم در برمیگیرد و گردشگران و مردم محلی را به سمت خود جذب میکند.
محله گوتیک به مدت دو هزار سال مرکز معنوی و دنیوی بارسلونا بوده است. بناهای روم باستان و به خصوص قرون وسطی در این محله حاکم هستند. کلیسا جامع قرون وسطایی مونته تابور (Monte Tabor) در این محله، جایی است که کریستف کلمب بعد از اولین سفرش به دنیای جدید توسط پادشاهان کاتولیک مورد استقبال قرار گرفت و از قرن ۱۴ و ۱۵ میلادی تبدیل به مرکز حکومت مقامات شهر شد. در محله گوتیک بیهدف پرسه بزنید، خیابانها و کوچههای باریک سنگفرش را کشف کنید، به صدای مکالمه و خنده مردم گوش دهید یا به تماشای نوازندگان گیتار فلامنکو بنشینید. برای استراحت هم میتوانید به کافههای کوچک تراسدار بروید. یادتان نرود که حتماً از موزه پیکاسو دیدن کنید.
قلب زندگی اجتماعی بارسلونا را میتوان در خیابان رامبلا یافت. رامبلا از میدان کاتالونیا تا بندرگاه امتداد دارد. این خیابان عریض با پیادهروهای وسیع، مغازهها، رستورانها و کافههای رو باز فراوان از بزرگترین مکانهای وقتگذرانی مردم محسوب میشود یا در طول روز بسیاری از محلیها را میبینید که در حال خرید روزانه خود در بازار بوکریا هستند؛ بازاری رنگارنگ پر از میوه، سبزیجات و مواد غذایی دیگر. همچنین در رامبلا میتوانید از اجراهای خیابانی نمایشی یا موزیکال لذت ببرید. یکی از بناهای مهم خیابان رامبلا، عمارت پائولو گوئل بوده که در سال ۱۸۸۶ توسط آنتونی گائودی طراحی شد. صاحب این خانه یکی از حامیان بزرگ هنر بود و این ساختمان را با سالن گنبدی بزرگش برای شعرخوانی و کنسرتهای خصوصی ساخت.
بنای کازامیلا از دیگر آثار غیرمذهبی گائودی در فهرست یونسکو بوده که با نام «لاپدره را»، به معنی معدن سنگ نیز شناخته میشود، زیرا فضای داخلی این بنا شباهت زیادی به یک معدن دارد. کازا میلا که در بین سالهای ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۲ ساخته شد و بیشتر به یک مجسمه شباهت دارد تا یک ساختمان کاربردی! هر ردیف از سنگهای طبیعی سردرها منحنی بوده و دارای پنجرههای گرد و بالکنهایی آهنی با نقوش گیاهی هستند. حتی سقف ساختمان نیز حالتی موجدار دارد و با دودکشهای تزئینی تکمیل شده است. همچنین ساختمان به وسیله قوسهای دندهای شکل حمایت میشود که به تحمل وزن ساختمان کمک میکنند؛ ویژگی که توانمندی و هوش گائودی در مهندسی ساختمان را آشکار میکند.
صومعه پدرالبِس (Monestir de Pedralbes) در پارک کوچک زیبایی به نام باغ رینا الیسندا (Jardines Reina Elisenda) با بوتهها و درختان فراوان قرار دارد. ملکه الیسندا این صومعه را در سال ۱۳۲۶ به سفارش «کِلر مقدس» تأسیس کرد. این مجموعه دارای یک کلیسای گوتیک، یک صومعه آرام سه طبقه و سایر صومعههای دیگر است. بازدیدکنندگان میتوانند از آرامش و سکوت این فضا لذت برده و در مورد زندگی و کار راهبان زن قرن ۱۴ میلادی بیشتر بدانند. یکی دیگر از مکانهای دیدنی این مجموعه موزه صومعه بوده که مجموعه جالب توجهی از هنر قرون وسطایی قرن ۱۴ میلادی را به همراه آثار هنری مذهبی جدیدتری از قرن ۲۰ میلادی به نمایش میگذارد.
کازا باتیو به عنوان یک اقامتگاه خصوصی برای تولیدکننده پارچه «جوزف باتیو کازانواس» طراحی شده است. با فرمهای مواج و تزیینات بیرونی، این ساختمان بیشباهت به قلعههای قصههای جن و پری نیست. اکثر جزییات آن کاملاً از
معماری گذشته فاصله دارد. این بنا نیز دارای پشت بامی موجدار مانند کازا میلا بوده و تزئینات داخلی عجیبش همچون نمایش جذاب است.
میدان طلا (Quadrat d'Or) منطقهای مشهور به خاطر معماریهای مدرنیستش بوده و دور تا دورش را ساختمانهای آوانگارد که ازآثار آنتونی گايؤدی الهام گرفته شده احاطه کردهاند. تاریخ این ساختمانها به اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم باز میگردد و خیابان اصلی که از آن رد میشود خیابان پسیج د گراسیا است. رد سبکهای مختلف معماری مدرن را میتوان در میدان طلا دید که آن را بدل به یک موزه رو باز حقیقی میکند و میتوان به اکتشاف هنر سرامیک، پنجرههای استیند گلس، آهنگریهای تزئینی، موزاییک، مجسمه و نقش برجستههای تزیینی بپردازند.
ساختمان موزه جانورشناسی (Museu de Zoologia) که در پارک چیوتادلا (Parc de la Ciutadella) برای نمایش جهانی سال ۱۸۸۸ ساخته شد. همچنین این بنا به خاطر سه برجش به قلعه سه اژدها (Castell dels Tres Dragons) نیز شناخته میشود. این موزه طیف وسیعی از گونههای مختلف مانند حشرات، ماهیها، خزندگان، دوزیستان، پرندگان، پستانداران و حتی اسکلت ماموتها را در بر میگیرد. مجموعه تخم پرندگان و صدفها نیز بسیار جالب توجه هستند. اکثر این مجموعهها برای اهداف مطالعاتی و تحقیقاتی مورد استفاده قرار میگیرند.
مادرید، پایتخت پرفروغ اسپانیا، شهری است که با ترکیبی از تاریخ، هنر و فرهنگ، هر بازدیدکنندهای را مجذوب خود میکند. این شهر با خیابانهای شلوغ و میدانهای بزرگ، فضای سبز آرام و کاخهای سلطنتی، یکی از محبوبترین مقاصد گردشگری در اروپا به شمار میآید. مادرید دارای جاذبههای متنوعی است که از موزههای هنری و تاریخی تا پارکهای طبیعی و محلههای پرجنب و جوش را شامل میشود. در این مطلب، به معرفی جامع و کامل جاذبه های دیدنی مادرید خواهیم پرداخت تا بتوانید بهترین برنامهریزی را برای سفر خود با تور اسپانیا به این شهر زیبا داشته باشید.
موزه پرادو (del Prado) یکی از بزرگترین و معتبرترین موزههای هنری جهان است که مجموعهای از شاهکارهای هنری دوره طلایی اسپانیا و دیگر دورههای هنری را به نمایش میگذارد. این موزه در سال ۱۸۱۹ میلادی افتتاح شد و دارای بیش از ۷۶۰۰ نقاشی و ۱۰۰۰ مجسمه است که شامل آثار مشهور هنرمندانی چون ولاسکز، بوش، ال گرکو و گویا میشود. هزینه ورودی حدود ۱۵ یورو برای بزرگسالان و ساعات بازدید همه روزه، بهجز یکشنبهها و تعطیلات خاص، از ۱۰ صبح تا ۸ شب است. برای بهرهبردن بهتر از بازدید، توصیه میشود در ساعات خلوت به موزه مراجعه کنید.
موزه پرادو مسیرهایی از آثار مشخصی را به شما پیشنهاد میکند. این مسیرها مشهورترین آثار مجموعه را شامل میشوند که تابلوی «ندیمهها» یکی از آنهاست. این نقاشی خارق العاده از خاندان سلطنتی فلیپ چهارم است که توسط ولاسکز در ۱۶۵۶ خلق شد. در میان ۵۰ شاهکار برتر، آثار دیگری که دیدن آنها واجب است، تابلوی «بشارت»، اثر فرا آنجلیکو، تابلوی «مسیح پاهای شاگردانش را میشوید» توسط تینتورِتو، «رؤیای یعقوب» اثر خوزه دِریبِرا، اثر «سوم ماه می»، کاری از گویا، خودنگاره دورِر، ستایش چوپان، اثر اِل گرِکو، باغ خوشیهای دنیوی اثر بوش و پارناسوس اثر پوسَن هستند.
موزه تیسن-بورنمیسا (Thyssen-Bornemisza) یکی دیگر از موزههای مشهور مادرید است که مجموعهای گسترده از هنر غربی را در خود جای داده است. این موزه شامل نزدیک به ۱۰۰۰ اثر هنری است که از قرن ۱۳ تا ۲۰ میلادی را پوشش میدهد. هزینه ورودی حدود ۱۳ یورو برای بزرگسالان و ساعات بازدید دوشنبهها از ساعت ۱۲ ظهر تا ۴ عصر و سهشنبه تا یکشنبه از ۱۰ صبح تا ۷ عصر است. این موزه بهدلیل فضای روشن و خلوت خود، بهعنوان گزینهای بهتر از پرادو برای دیدن هنرهای مدرن پیشنهاد میشود. این موزه همچنین مجموعهای عالی از نقاشیهای آمریکایی قرن ۱۹ در خود دارد. در این میان شاهکارهایی چون بشارت اِل گرکو، ونوس و کوپید اثر روبَنس، مسیح در میان پزشکان اثر دورر، رقصنده در لباس سبز اثر دگا و تابلوی وِسْنوت اثر ونگوگ دیده میشود.
موزه رینا سوفیا (Reina Sofía) به هنر مدرن و معاصر اسپانیا اختصاص دارد و مجموعهای بینظیر از آثار هنری هنرمندان مشهور مانند پیکاسو، دالی، و میرو را در بر دارد. این ساختمان صیقلی مدرن، توسط آنتونیو فرناندز آلبا طراحی شد و ویژگیهایی دارد که بسیار یادآور مرکز پومپیدو پاریس است، مانند سه برج شیشهای که جایگاه آسانسورها در بیرون ساختماناند. هزینه ورودی حدود ۱۲ یورو برای بزرگسالان و ساعات بازدید دوشنبهها و چهارشنبه تا شنبه از ۱۰ صبح تا ۹ شب، یکشنبهها از ۱۰ صبح تا ۲:۳۰ بعدازظهر و سهشنبهها تعطیل است. بازدید از «گرنیکا»، اثر معروف پیکاسو که در این موزه به نمایش گذاشته شده، یک تجربه خاص برای علاقهمندان به هنر است.
کاخ سلطنتی مادرید (Royal Palace of Madrid) یکی از بزرگترین کاخهای سلطنتی در اروپا است که محل اقامت رسمی خانواده سلطنتی اسپانیا محسوب میشود؛ هرچند که آنها در حال حاضر در این کاخ زندگی نمیکنند. کاخ دارای ۳۴۱۸ اتاق است که برخی از آنها برای بازدید عموم باز هستند. هزینه ورودی حدود ۱۲ یورو برای بزرگسالان و ساعات بازدید، هر روز از ۱۰ صبح تا ۶ عصر و در تابستان تا ساعت ۸ شب است. بازدید از سالن تاج و تخت و داروخانه سلطنتی از بخشهای محبوب این کاخ برای گردشگران است.
کاخ سلطنتی مادرید، نسخه اسپانیایی کاخ ورسای محسوب میشود. این بنای برخاسته در بالای شیب تندی مشرف به باغهای سر سبز، تماماً از سنگ گرانیت و کولْمِنار سفید ساخته شده است. کاخ سلطنتی به دستور فلیپ پنجم در قرن ۱۸ ساخته شد. چشمگیرترین شاخصه فضای داخلی این بنا، پلکان با ابهت آن در سالن ورودی بوده که با نقاشی فرسکی به نام «پیروزی مذهب و کلیسا» تزئین شده است و شخص را به طبقه اصلی هدایت میکند. اتاقهای پادشاه چارلز سوم جزو زیباترین اتاقهای این کاخ هستند. در میان شاهکارهای هنری کاخ که دیوار را مزین کردهاند، نقاشیهایی از وِلاسکِز، گویا، روبَنس، اِل گرِکو، کاراواجو و دست بافتههایی از فرانسه و فلاندر به چشم میخورد. عاشقان تاریخ حتماً به دیدن اسلحهخانه سلطنتی، جایی با ۳۰۰۰ نمایشگاه از قرن ۱۶ علاقه خواهند داشت.
پارک ال رتیرو (El Retiro Park) یکی از بزرگترین و زیباترین پارکهای مادرید است که بهدلیل فضای سبز وسیع و امکانات متنوعی که دارد، از محبوبترین نقاط تفریحی شهر به شمار میرود. هزینه ورودی رایگان و ساعات بازدید هر روز از ساعت ۶ صبح تا ۹ شب است. در پس خیابانهای شلوغ و پر ازدحام، این پارک سر سبز ۱۲۰ هکتاری راه فراری از شلوغی و فشار شهر است. این پارک قرن هفدهمی دارای فضایی زیبا با مناظری دوست داشتنی و جذاب است و مسیرهای داخل آن با ردیفی از درختان پوشیده شده. از سمت ورودی میدان استقلال (Plaza de Independencia) بازدید کنندگان با استخری در مرکز پارک روبرو میشوند. از اینجا مسیرها، شما را به باغ گل سرخ و باغ فرانسوی «دون سسیلیو» هدایت میکنند. محوطه کاخ کریستال با فواره با شکوهش یکی دیگر از قسمتهای دیدنی این پارک است. یکی از سرگرمیهای لذت بخش محلیها، نشستن در کافههای روباز پارک و یا بسته به فصل آفتاب گرفتن و ریلکس کردن در سایه است. برای علاقمندان به نجوم، در این پارک یک رصدخانه متعلق به ۱۷۹۰ وجود دارد. همچنین در این حوالی میتوانید یکی از بهترین شیرینی فروشیهای مادرید یعنی «پاستِلِریا وایت» (Pastelería Vait) را پیدا کنید که کیک، شیرینی، شکلات، آبنبات و شکلات داغهای منحصر به فردی را به شما ارائه میدهد.
معبد دبود (Temple of Debod) یک معبد باستانی مصری است که در سال ۱۹۶۸ به اسپانیا هدیه داده شد و اکنون در مادرید به نمایش گذاشته شده است. هزینه بازدید از این معبد رایگان و ساعات بازدید دوشنبهها تا جمعهها از ۱۰ صبح تا ۲ بعدازظهر و از ۶ بعدازظهر تا ۸ شب و شنبهها و یکشنبهها از ۱۰ صبح تا ۲ بعدازظهر است. این معبد هنگام غروب آفتاب جذابیت زیادی دارد و چشمانداز زیبایی از شهر ارائه میدهد. باغهای صلح آمیز و آرامبخش اطراف یادمان، شامل استخر انعکاس دهنده و یک فواره است که جلوهای جادویی ایجاد میکنند.
لاواپیس (Lavapiés) یکی از محلههای تاریخی مادرید است که بهدلیل تاریخچه فرهنگی و تنوع اجتماعیاش شناخته میشود. این محله در گذشته بهعنوان محله یهودیان شهر شناخته میشده و اکنون نیز بهعنوان یکی از مراکز فرهنگی و هنری شهر مطرح است.
محله مالاسانیا (Malasaña) یکی دیگر از محلههای معروف مادرید است که بهدلیل خیابانهای پرجنبوجوش و هنرهای خیابانیاش شهرت دارد. بازدید از کلیسای باروک «ایگلسیا د لوس آلمانس» در این محله از جاذبههای توصیه شده است.
بازار سن میگل (Mercado de San Miguel) یکی از بازارهای معروف مادرید است که بهدلیل معماری زیبا و مجموعهای متنوع از غذاهای محلی و بینالمللی شهرت دارد. بازدید از این بازار رایگان و ساعات بازدید همه روزه از ۱۰ صبح تا ۱۲ شب است. برای تجربه طعمهای متنوع اسپانیایی و بینالمللی، این بازار یکی از بهترین مکانها است.
ال راسترو (El Rastro Market) بزرگترین بازار روباز مادرید است که هر یکشنبه برگزار میشود و محصولات متنوعی از کالاهای دستدوم تا صنایع دستی و هنری را عرضه میکند. بازدید از این بازار رایگان بوده و ساعات بازدید یکشنبهها از ۹ صبح تا ۳ بعدازظهر است. برای یافتن سوغاتیهای منحصربهفرد و یا کالاهای دستدوم، این بازار یک مکان ایدهآل است.
فواره سیبلس (Fuente de Cibeles) یکی از نمادینترین بناهای مادرید است که الهه رومی، سیبلس، را در حالی که در کالسکهای به وسیله دو شیر کشیده شده است، به تصویر میکشد. این فواره در تقاطع اصلی شهر قرار دارد و پشت آن، کاخ سیبلس (Palacio de Cibeles) قرار گرفته است که اکنون بهعنوان یک مرکز فرهنگی مورد استفاده قرار میگیرد.
کلیسای کوچک قرن هجدهمی ارمیته سن آنتونیو د لا فلوریدا (Ermita de San Antonio de la Florida) که توسط گویا تزئین شده است، آثار هنری برجستهای از این هنرمند معروف اسپانیایی را به نمایش میگذارد. نقاشیهای دیواری و سقفی گویا (Goya Frescoes)، معجزه سن آنتونیو و زندگی روزمره مادرید را به تصویر میکشند. بازدید از این کلیسا رایگان بوده و ساعات بازدید روزانه از ۹ صبح تا ۲ بعدازظهر و از ۵ بعدازظهر تا ۸ شب است.
باسیلیکای سن فرانسیسکو ال گرانده (Basílica de San Francisco el Grande) که در قرن هجدهم توسط کارلوس سوم ساخته شده است، دارای یک گنبد بزرگ ۵۸ متری است که از گنبد کلیسای سنت پل در لندن بزرگتر است. نقاشیهای برجستهای از استادان قدیمی اسپانیایی، از جمله گویا و ولاسکز، در این کلیسا به نمایش درآمدهاند. فضای داخلی نیز شامل پلانی دایرهای با گنبدی زیبا و شش کلیسای کوچک است که در آنها میتوان نقاشیهایی از گویا، ولاسکز و مائِیا را مشاهده کرد. موزه این کلیسا آثار مختلف هنری مذهبی و دست ساختههای گوناگونی را به نمایش میگذارد. هزینه ورودی حدود ۳ یورو و ساعات بازدید روزانه از ۱۰ صبح تا ۱:۳۰ بعدازظهر و از ۴ بعدازظهر تا ۷:۳۰ شب است.
موزه سورولیا (Museo Sorolla) به آثار یواخین سورولیا، نقاش امپرسیونیست معروف اسپانیایی اختصاص دارد و در خانه و استودیوی او واقع شده است. باغ زیبا و محوطهای با کاشیهای آندلسی از دیگر ویژگیهای منحصربهفرد این موزه است. هزینه ورودی حدود ۳ یورو و ساعات بازدید سهشنبهها تا شنبهها از ۹:۳۰ صبح تا ۸ شب و یکشنبهها و تعطیلات عمومی از ۱۰ صبح تا ۳ بعدازظهر است.
این موزه که در سال ۱۸۶۷ تأسیس شده، مجموعهای غنی از آثار باستانی از دوران پیشاتاریخ تا قرن نوزدهم را به نمایش میگذارد. مومیاییهای مصری، یافتههای باستانشناسی روم-هیسپانیک و مصنوعات اسلامی از جمله نمایشگاههای برجسته این موزه هستند. هزینه ورودی آن حدود ۳ یورو و ساعات بازدید سهشنبهها تا شنبهها از ۹:۳۰ صبح تا ۸ شب و یکشنبهها و تعطیلات عمومی از ۹:۳۰ صبح تا ۳ بعدازظهر است.
موزه لازارو گالدیانو (Lázaro Galdiano Museum) مجموعهای استثنایی از آثار هنری خصوصی لازارو گالدیانو، بانکدار و کلکسیونر مشهور قرن نوزدهمی را در خود جای داده است که این مجموعه وسیع متشکل از ۹۰۰۰ اثر بوده که در ۳۰ اتاق به نمایش گذاشته شدهاند. از زره، سکه و مدال گرفته تا جواهرات، کریستال باروکی و فرشها، این مجموعه بسیار متنوع است. حتماً از نقاشیهای اسپانیایی متعلق به قرن ۱۶ و ۱۷ شامل اساتید برجسته مانند اِل گرکو، گویا، ولاسکز، زورباران، ریبِرا، پِرِدا و موریو بازدید کنید. هزینه ورودی حدود ۶ یورو و ساعات بازدید چهارشنبهها تا یکشنبهها از ۱۰ صبح تا ۴:۳۰ بعدازظهر است.
پورتا د آلکالا (Puerta de Alcalá) یک طاق نئوکلاسیک است که به دستور شاه کارلوس سوم برای جشن گرفتن ورود پادشاهان به پایتخت اسپانیا پی ریزی شد. این یادمان توسط فرانچسکو ساباتینی طراحی شده و در سالهای ۱۷۶۹ تا ۱۷۷۸ در دست ساخت بود. این طاق نصرت حدود ۳۰ متر ارتفاع داشته و دروازه ورودی باشکوه گرانیتی آن بسیار تأثیرگذار است. از تزئینات آن میتوان به مجسمهها، سرستونها و نقش برجستههای تزئینی اشاره کرد.
موزه ملی رمانتیسیسم (National Museum of Romanticism) با نمایشگاههایی در زمینه هنر و ادبیات دوره رمانتیسیسم، یک مجموعه منحصربهفرد از جواهرات، سرامیکها، مبلمان و نقاشیهای قرن نوزدهم را به نمایش میگذارد. هزینه ورودی حدود ۳ یورو و ساعات بازدید سهشنبهها تا شنبهها از ۹:۳۰ صبح تا ۸ شب و یکشنبهها و تعطیلات عمومی از ۱۰ صبح تا ۳ بعدازظهر است.
پلازا مایور (Plaza Mayor)، میدان تاریخی و زیبایی از قرن هفدهم، در دوران فیلیپ سوم ساخته شد و بهعنوان مرکز تجارت و رویدادهای تشریفاتی مانند اعلامیههای شاه و مراسم مذهبی استفاده میشده است. این میدان همچنین محلی برای برگزاری مسابقات گاوبازی، نمایشهای دراماتیک، و تورنمنتهای شوالیهها بود. پس از آتشسوزی در سال ۱۷۹۰، میدان به شکل امروزی خود درآمد و بهعنوان یک منطقه پیادهروی با کافهها و رستورانها به یکی از مهمترین نقاط تجمع در مادرید تبدیل شد که هماکنون نیز مکانی زنده برای گردشگران و مردم محلی به شمار میآید.
پوئرتا دل سول (Puerta del Sol)، به معنی دروازه خورشید، میدان مرکزی و پرتردد مادرید بوده و بهخاطر نماد خورشید بر روی دروازه قدیمی شهر به این نام شناخته میشود. این میدان که بهعنوان کیلومتر صفر در نظر گرفته شده است که یعنی تمام مسافتهای شبکه راهها و مسیرهای ملی اسپانیا از آن اندازهگیری میشود. دروازه خورشید صحنهای برای بسیاری از رویدادهای تاریخی بوده است که شامل مقاومت در برابر ناپلئون در دوم ماه می ۱۸۰۸ شده و در ۱۹۳۱ جمهوری دوم در اینجا اعلام شد. امروزه این محل برای گشت و گذار و وقت گذرانی استفاده میشود. با حضور مغازههای مختلف و بعضی از بهترین کافه های مادرید بسیار این مکان یکی از سرزندهترین میدانهای مادرید است.
همه جاذبههای گردشگری مادرید حول محور هنر نمیچرخند. یکی از پر بازدیدترین موزههای این شهر، طرفداران فوتبال را به ورزشگاه معروف سانتیاگو برنابئو (Estadio Santiago Bernabéu)، خانه باشگاه فوتبال رئال مادرید، جذب میکند. این باشگاه با افتخار اعلام میکند که ورزشگاه آن بزرگترین ورزشگاه جهان است. هزینه ورودی بسته به نوع تور متفاوت است. ساعات بازدید نیز بسته به برنامه مسابقات و رویدادها متغیر است.
کاخ کریستال یا همان کاخ شیشهای پارک رتیرو، تقریباً بهطور کامل از شیشه ساخته شده و یکی از ساختمانهای نمادین شهر مادرید به حساب میآید. این کاخ در پارک تماشایی رتیرو قرار دارد و با گل و درختان سرسبز احاطه شده است. قدمت کاخ شیشهای به سال ۱۸۸۷ میلادی برمیگردد و امروزه آثار مدرن نمایشگاههای موقت موزهی ملکه سوفیا در این بنا نگهداری میشوند. حتماً از داخل این کاخ نیز دیدن کنید و چشمانداز تابش نور خورشید به قابهای شیشهای آن را از دست ندهید.
از طبقهی بالای «مرکز هنرهای زیبا» (Círculo de Bellas Artes) میتوانید به چشمانداز زیبای شهر اشراف داشته باشید. درواقع این بخش، یکی از معدود پشتبامهایی به شمار میرود که از هر 4 طرف آن و بدون هیچ مانعی، دید واضحی به مناظر اطراف خواهید داشت. میتوانید با پرداخت هزینهای کم از این پشتبام دیدن کرده و نوشیدنی یا اسنک سفارش دهید و در عین حال از دورنمای پارک رتیرو، میدان سیبلس و پارک «کازا دو کامپو» (Casa de Campo) لذت ببرید.
«تلِفریکو» (Teleférico) یا همان تلهکابین مادرید، روش منحصربهفردی برای تماشای مرکز شهر و نواحی اطراف آن است. قدمت این تلهکابین به سال ۱۹۶۹ میلادی برمیگردد و حدود ۴۰ متر از زمین ارتفاع میگیرد. از آن بالا میتوانید به دورنمای زیبای کاخ سلطنتی مادرید، «کلیسای جامع آلمودنا» (Almudena Cathedral) و پشتبامهای مخصوص شهر مادرید اشراف داشته باشید. میتوانید سوار تلهکابینهای یکطرفه یا رفتوبرگشتی شوید که از سمت بزرگترین پارک مادرید، یعنی «کازا دو کامپو» حرکت خود را آغاز میکنند و یا از سمت خیابان «پینتور روسالس» (Pintor Rosales) راه میافتند که به مرکز شهر نزدیکتر است.