غذا در مکزیک

۱. چیلاکیله

«چیلاکیله» (Chilaquiles)، یکی از غذاهای سنتی معروف مکزیکی است که برای صبحانه آن را صرف می‌کنند. برای درست کردن این غذا، ابتدا نان ذرت تورتیا را سرخ و به تکه‌های کوچک‌تر تقسیم می‌کنند و رویش سس سالسای قرمز یا سبز می‌ریزند. سپس آن را با نیمرو، پره‌هایی از مرغ پخته‌شده، پنیر و خامه می‌پوشانند. معمولاً چیلاکیله را همراه با «لوبیای آب‌پز و کوبیده‌شده» (Refried Beans) سرو می‌کنند که ترکیب آن، صبحانه‌ای مقوی را به وجود می‌آورد.

۲. پوزوله

انواع مختلف سوپ «پوزوله» (Pozole) از جمله مرغ، گوشت یا نوع گیاهخواری آن را می‌توانید در رستوران‌های این کشور سفارش دهید. این غذا، از ذرت پوست کنده، ادویه‌ها و سبزیجات مختلفی تهیه می‌شود و می‌گذارند تا چندین ساعت یا کل شب را آرام بپزد. وقتی برای سرو کردن آماده می‌شود، کاهو، تربچه، پیاز و لیموترش را هم به آن اضافه می‌کنند و رویش فلفل تند می‌پاشند.

۳. تاکو الپاستور

«تاکوی الپاستور» (Tacos al pastor)، یکی از معروف‌ترین انواع تاکوی مکزیکی به شمار می‌رود و در سال ۱۹۲۰ میلادی و از زمان مهاجرت لبانی‌ها و سوری‌ها به این کشور رواج داشته است. نام این غذا، به معنی «به روش چوپان‌ها» می‌باشد و برای پختش، گوشت را باریک تکه می‌کنند و آن را روی نان ذرت تورتیا قرار می‌دهند. تاکوی الپاستور همراه با پیاز، آناناس و برگ گشنیز سرو می‌شود.

۴. توستادا

«توستادا» (Tostadas) به معنی «برشته شده»، غذای ساده و خوشمزه‌ای است که برای درست کردن آن، نان تورتیا را در روغن سرخ می‌کنند تا تُرد و طلایی رنگ شود. بعد از سرخ شدن می‌توانید آن را به همان شکل میل کنید یا اینکه داخلش را با موادی مثل گوشت پخته شده، پنیر، غذای دریایی یا لوبیای آب‌پز و کوبیده‌شده پر کنید.

۵. چیلی نوگادا

«چیلی نوگادا» (Chiles en nogada)، یکی از میهن‌پرستانه‌ترین غذاهای مکزیک به شمار می‌رود که می‌توانید در مواد تشکیل دهنده‌ی آن، سه رنگ پرچم این کشور را ببینید؛ به این صورت که داخل فلفلِ سبز رنگ «پوبلانو» (Poblano) را با «پیکادیلو» (Picadillo) پر می‌کنند که مخلوطی از گوشت تکه شده، میوه و ادویه‌جات است. سس با طعم گردوی آن، رنگ سفید و دانه‌های انار نیز رنگ قرمز پرچم را به نمایش می‌گذارند.

۶. ایلوته

تقریباً در کنج اکثر خیابان‌های مکزیک، «ایلوته» (Elote) می‌فروشند که به معنی ذرت است. روش سنتی تهیه‌ی آن، به این شکل بوده که ابتدا ذرت‌ها را خوب می‎پزند و بعد یک چوب از وسط آن‎ها رد می‌کنند تا مثل بستنی خورده شود. اما نوع دیگر آن، همان ذرت مکزیکی معروف است که دانه‌های ذرت را داخل جایی مثل لیوان انباشته می‌کنند و رویش، مقدار زیادی سس پنیر، نمک، خامه، لیمو، کره و پودر چیلی می‌ریزند.

۷. انچیلادا

«اِنچیلادا» (Enchiladas)، به دوره‌ی تمدن «مایا» (Maya) برمی‌گردد که مردم، نان تورتیا را دور ماهی‌های کوچک می‌پیچیدند و نوش جان می‌کردند. امروزه همچنان از نان تورتیلا استفاده می‌شود و داخلش را با گوشت، حبوبات، پنیر، غذای دریایی و سبزیجات پر می‌کنند و روی آن، سس تندی می‌ریزند و برای صبحانه می‌خورند.

۸. موله

«موله» (Mole)، نوعی سس معروف مکزیکی است و انواع بی‌شماری دارد که در تهیه‌ی همه‌ی آن‌ها، بیش از ۲۰ ماده را با هم مخلوط می‌کنند. در پخت این سس، از یک یا انواع مختلفی از فلفل استفاده می‌شود و باید آن را برای مدت طولانی، به طور مداوم هم زد تا خراب نشود. معروف‌ترین نوع آن، «موله پوبلانو» (Mole Poblano) است که رنگی قرمز دارد و آن را همراه بوقلمون یا مرغ سرو می‌کنند.

۹. گواکاموله

بدون شک «گواکاموله» (Guacamole)، یکی از پرطرفدارترین سس‌های مکزیکی به حساب می‌آید؛ اما کمتر کسی پیدا می‌شود که اطلاع داشته باشد این سس، متعلق به دوره‌ی «آزتک‌ها» (Aztecs) است. این سس از آووکادوی له‌شده، پیاز، گوجه، آبلیمو و فلفل‌های تند درست می‌شود و گاهی هم، یک یا دو حبه سیر به آن اضافه و در کنار غذاهای دیگر سرو می‌کنند. گاهی اوقات نیز گواکاموله را به صورت غذای مجزا، همراه با چیپس تورتیا میل می‌کنند.

۱۰. تاماله

در دوره‌ی تمدن مایا و آزتک‌ها، مردها قبل از رفتن به جنگ، «تاماله» (Tamales) می‌خوردند تا نیروی کافی برای مبارزه داشته باشند. برای تهیه‌ی این غذا، دسته‌های خمیر ذرت را با مواد مختلفی از گوشت و پنیر گرفته تا فلفل، میوه، سبزیجات و موله پر می‌کنند؛ سپس برگ موز یا پوست سفت ذرت را دورشان می‌پیچیند و می‌گذارند تا بخارپز شود. حواستان باشد قبل از خوردن تاماله، حتماً پوست دورش را دربیاورید.